Surat Ar-Rahman — Ayat 77

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• آلَاءِ (aalaa-i): nikmat-nikmat, kabecikan, lan peparinge Allah.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro, yaiku Allah, sing dadi Pangeranmu kabeh (jin lan manungsa).
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): kowe loro padha ngapusi, ora ngakoni, utawa nglirwakake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka pitakon sing ngemu teguran lan pangeling saka Allah marang jin lan manungsa. Allah paring pitakon: "Sabanjure, nikmat endi saka Pangeranmu loro sing kowe padha ngapusi?" Tegese, nikmat-nikmat Allah iku akeh banget lan ora bisa dietung, wiwit saka urip, kesehatan, rezeki, pituduh, nganti kabungahan ing akhirat. Kabeh mau minangka tandha katresnan lan kawelasan Allah marang makhluke. Mula, ora ana siji wae nikmat sing bisa dianggep ora ana utawa diingkari. Ayat iki bola-bali disebutake ing Surat Ar-Rahman minangka penegasan supaya manungsa lan jin tansah eling lan syukur marang Allah, ora malah kufur utawa nglirwakake peparinge-Nya.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Nikmat Allah iku ora ana enteke, mula kita kudu tansah syukur lan ora ngapusi.
• Ayat iki ngelingake yen kabeh kabecikan asale saka Allah, dadi ora pantes yen kita sombong utawa lali.
• Kanthi ngerteni akehe nikmat, ati dadi luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-lorone mulangake bab syukur lan ngakoni kaluhuran Allah.
• Sapa sing gelem ngitung lan ngakoni nikmat, bakal rumangsa tentrem lan seneng urip ing dalan sing diridhoi Allah.