سورت واقعه — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• سَمُوم: هغه ډېره ګرمه باد چې د بدن په سوریو (مسامو) کې ننوځي او د انسان ساه بندوي.
• حَمِيم: هغه اوبه چې په ډېرې لوړې تودوخې جوش راغلي وي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو د بد حالت په اړه خبر ورکوي چې د قیامت په ورځ به د ښي لاس خاوندان نه وي، بلکې د چپ لاس خاوندان (بدبخته کسان) دي. د دوی جزا او سزا به په داسې ځای کې وي چې هلته به سَمُوم وي — یعنې ډېره ګرمه باد چې د اور له تودوخې څخه راپورته کېږي او د بدن په سوریو کې ننوځي، ساه بندوي او بدن سوځوي. د دې ترڅنګ به حَمِيم وي — یعنې هغه اوبه چې په ډېرې لوړې تودوخې جوش راغلي وي، چې د دوی د تندې د مړاوي لپاره به ورکول کېږي، خو دا اوبه به د دوی تنده نه مړاوي کوي، بلکې به د دوی کولمې او ځيګرونه سوځوي.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته د الله تعالی د عدل او سزا حقیقت ښیي، چې هغه څوک چې په دنیا کې د الله له حکمونو سرغړونه کوي، د آخرت په سخت عذاب به مبتلا شي.
2. دا آیت د جنت د نعمتونو په مقابل کې د دوزخ د عذاب شدت ښیي، چې انسان باید د الله له رحمت او جنت د نعمتونو د ترلاسه کولو لپاره هڅه وکړي.
3. دا آیت موږ ته د قرآن د حقانیت او د قیامت د ورځې د راتګ یقین پیاوړی کوي، چې هر انسان به د خپلو عملونو جزا ویني.
4. دا آیت موږ ته د الله د رحمت قدر ورښیي، چې هغه موږ ته په دنیا کې د توبې او نیکو عملونو فرصت راکړی، ترڅو د داسې سخت عذاب څخه ځان وژغورو.