سوره واقعه — آیه 42

معانی کلمات:

• سَمُوم: بادِ بسیار گرم و سوزانی که به درون منافذ و روزنههای بدن نفوذ میکند.
• حَمِیم: آبِ به شدت داغ و جوشان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، حال و روزِ شقاوتمندان و بدکاران را چنین توصیف میکند که آنان در میان بادی سوزان و آتشین و آبی فوقالعاده داغ و جوشان قرار دارند. این بادِ گرم و سوزان، چنان است که از تمام منافذ بدنشان نفوذ کرده و آرامش را از ایشان سلب میکند و آبِ جوشانی که در پیش رو دارند، عطش آنان را فرو نمینشاند و بلکه بر شدت عذابشان میافزاید. این توصیف، گوشهای از عذاب دردناکی است که برای اهل شقاوت در نظر گرفته شده است.

فواید و پیامهای آیه:

1. هشدار به عاقبت گناه: این آیه، زنگ خطری است برای همه انسانها تا بدانند که سرانجامِ پیروی از هوای نفس و گناه، چیزی جز عذاب و رنج طاقتفرسا نیست. پس عاقلانه آن است که پیش از فرا رسیدن آن روز، به فکر نجات خود باشیم.
2. عدالت الهی: بیان این عذابها، نشاندهنده عدالت کامل خداوند است؛ زیرا کسانی که در دنیا با ظلم و فساد، حرمتهای الهی را شکستند و به بندگان خدا ستم روا داشتند، سزاوار چنین کیفر سختی هستند.
3. اهمیت انتخاب در دنیا: این آیه به ما میآموزد که دنیا محل انتخاب و آزمایش است و هر کسی با اراده خود، مسیر سعادت یا شقاوت را برمیگزیند. بنابراین، باید با بصیرت و آگاهی، راهی را انتخاب کنیم که به رضایت خدا و آرامش ابدی ختم شود.
4. ترغیب به تقوا و پرهیزکاری: شنیدن وصف این عذابها، دلهای مؤمن را نرم کرده و آنان را بر تقوا و اطاعت از فرمانهای الهی ترغیب میکند تا با پناه بردن به رحمت بیپایان خداوند، از چنین سرنوشت هولناکی در امان بمانند.