Sure Vâkıa — Ayet 42

Kelime Anlamları:

• Semûm: Ateşin içinden çıkıp insanın gözeneklerine (deri deliklerine) işleyen, nefes aldırmayan, son derece yakıcı ve kavurucu sıcak rüzgâr.
• Hamîm: Kaynama derecesine ulaşmış, son haddinde kızgın ve yakıcı su.

Tefsir:

Âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, ashâbü’ş-şimâl (amel defteri sol tarafından verilenler) için hazırlanan azabı haber vermektedir. Onlar, kıyamet gününün dehşeti içinde, dünyada iken Allah’ın emirlerine sırt çevirmiş, O’nun rahmetinden uzak bir hayat sürmüş kimselerdir. İşte onların varacağı yer, cehennemin ta kendisidir.

Onları bekleyen ilk azap, semûm yani cehennem ateşinden çıkan, insanın bütün vücuduna işleyen, nefes almasını dahi güçleştiren kavurucu bir rüzgârdır. Bu rüzgâr, öyle yakıcıdır ki insanın damarlarına kadar işler, onu adeta ateşten bir heykele çevirir. Ardından hamîm yani son derece kızgın, kaynar haldeki su onları beklemektedir. Bu su, susuzluklarını gidermek için değil, azablarını kat kat artırmak için içirilecektir. O kaynar su, içenin bağırsaklarını parça parça edecektir.

Bu âyet, bizlere dünya hayatının geçici olduğunu, asıl hayatın ahiret hayatı olduğunu hatırlatmaktadır. Rabbimiz, kullarına karşı merhametlidir; bu uyarıları, bizleri o korkunç azaptan korumak için yapmaktadır. Öyleyse gelin, bu dünyada iken Allah’ın rızasını kazanmaya çalışalım, O’nun emirlerine uyalım, yasaklarından sakınalım. Zira cehennem azabı ne kadar şiddetli ise, cennetin nimetleri de o kadar büyük ve sonsuzdur. Rabbimiz, bizleri o kavurucu rüzgârdan ve kaynar sudan muhafaza eylesin, cennet nimetlerine nail eylesin.