Аль-Вакиа сүрөсү — Аят 6

1. Сөздөрдүн мааниси:

• هَبَاءً: чаң, топурактын майда бүртүкчөлөрү.
• مُّنبَثًّا: тарап кеткен, чачыраган, ар кайсы жакка учуп кеткен.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Кыямат күнү келгенде тоолор катуу титиреп, майдаланып, чаң-топонго айланат. Ал чаң шамалга учуп, абада ар кайсы жакка тарап кетет. Күн нуруна түшкөн чаңга окшоп, эч кандай бекемдиги калбай, бүт тарапка чачырап кетет. Мурун бекем турган тоолор ушундай бош, туруксуз нерсеге айланат.

1. Алынган пайдалар:

• Аллах Тааланын кудурети чексиз экенин билдирет. Ал каалаганда эң бекем тоолорду да чаңга айландыра алат.
• Кыямат күнүнүн чындыгын эскертип, ага даярдык кылууга чакырат.
• Дүйнөнүн убактылуу жана өткөөл экенин, ал эми акыреттин түбөлүктүү экенин түшүндүрөт.
• Аллахка моюн сунуп, жакшылык иштерди кылууга, күнөөлөрдөн алыс болууга үндөйт.
• Курандын сөздөрүнүн тактыгы жана тереңдиги адамды ой жүгүртүүгө, акыл калчоого чакырат.