Suurah Al-Waaqi'ah — Aayad 6

Macnaha ereyada:

• Habaa’ (هَبَاءً): Dhalanteed ama boodhka jilicsan ee hawada ku kala firdha, sida boodhka lagu arko iftiinka qorraxda marka uu dhex galo daaqadda.
• Munbathth (مُنبَثًّا): Ku kala firdhay oo ku faafay dhanka kasta, isagoon wax xasilooni ah haysan.

Tafsiirka:

Marka Maalinta Qiyaame dhacdo, Dhulku wuxuu la gariiri doonaa gariir xoog leh oo baabbi'iya wax kasta oo ku yaal. Buuraha, oo ahaa kuwa adag oo culus, waxaa la jajabin doonaa jajab yar yar oo tifaftiran, ka dibna waxay noqon doonaan boodh jilicsan oo hawada ku kala firdha, oo aan lahayn cusbo ama xasilooni. Sida boodhka lagu arko iftiinka qorraxda oo hawada ku dhex baahay, sidaas oo kale buurahu waxay u noqon doonaan wax aan waxba ahayn oo la kala firdhiyey, oo aan la heli karin meel ay ku sugnaadaan. Tani waxay muujinaysaa baabi'inta buuxda ee dhulka iyo waxa ku yaal, si loo diyaariyo xisaabta iyo abaalmarinta ama ciqaabta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Waxay nagu xoojinaysaa in Quwadda Ilaahay ay ka sarreyso wax kasta, maxaa yeelay wuxuu awood u leeyahay inuu burburiyo waxyaalaha ugu adag sida buuraha, isagoo ka dhiga boodh firdhan.
2. Waxay nagu digaysaa in aynaan ku kalsoonaanin adduunkan iyo la xoojintiisa, maxaa yeelay wax kasta waa tagi doona, waxaana hadhi doona amarka Ilaahay oo keliya.
3. Waxay nagu boorrinaysaa in aynaan u xisaabtin nolosha adduunka, balse aynaan diyaar garoobid Maalinta Qiyaame, taasoo ah maalin ay dhulku isbeddelo oo buurahu noqdaan boodh.
4. Waxay nagu siinaysaa rajo iyo xasilooni, maxaa yeelay dhibaatooyinka adduunka iyo culeyskiisa waa kuwa ku meel gaar ah, waxaana jira nolol dambe oo roon oo loo diyaariyey kuwa Ilaahay ka yaaba.