سورت واقعه — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• هَبَاءً: هغه ډېر ښه ذرات چې د لمر په وړانګو کې لیدل کېږي، لکه دوړې یا غبار.
• مُنبَثًّا: خواره شوی، خپور شوی او په هر ځای کې خپور کړل شوی.

د آیت تفسیر:

دا آیت د قیامت د پیښو په اړه خبر ورکوي، چې کله ځمکه په سختۍ سره وخوځول شي او غرونه په بشپړه توګه ټوټې ټوټې شي، نو هغه به داسې ښه ذرات او غبار شي چې په هوا کې خپور شي او هېڅ ثبات به ونه لري. دا د هغو غرونو په څېر چې نن ورځې موږ یې وینو، هېڅ پاتې به نه شي، بلکې داسې به خپاره شي لکه هغه ذرات چې د لمر په وړانګو کې لیدل کېږي او د باد په واسطه هر ځای ته وړل کېږي. دا د قیامت د هغه عظیم بدلون نښه ده چې د نړۍ په جوړښت کې به راشي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د قدرت عظمت ښیي، چې هغه کولای شي سخت غرونه په ذرو ذرو بدل کړي او بیا یې له سره جوړ کړي.
• دا موږ ته د آخرت د ورځې د راتګ حتمیت یادوي، چې باید د هغې لپاره چمتو واوسو.
• دا آیت موږ ته د دنیا د ژوند د لنډوالي او د هغه د زوال یادونه کوي، چې د دنیا پر ظاهري ښکلا باندې باید ډېر نه ویاړو.
• دا موږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف یادونه کوي، چې هغه به د قیامت په ورځ هر چا ته د هغه د عملونو بدله ورکړي.