Surat Al-Waqi'ah — Ayat 6

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَبَاءً (habā'an): bledug utawa lebu kang alus banget lan entheng, kang ora katon kajaba yen ana cahya srengenge nembus.
• مُّنبَثًّا (munbaththan): sumebar, buyar, lan pating slebar ora karuwan arah.

2) Tegese ayat:

Ing dina kiamat mengko, bumi bakal diguncang kanthi sakuwat-kuwate lan gunung-gunung padha diremuk nganti dadi remukan kang alus banget. Sawise diremuk, gunung-gunung mau banjur dadi bledug kang entheng lan sumebar ing awang-awang, kabur dening angin menyang ngendi-endi. Bledug mau ora ana sing bisa ngendhaleni lan ora ana papan kang tetep kanggo manggon. Kahanane kaya bledug alus kang katon pating slebar ing soroting cahya srengenge kang mlebu ing cendhela. Dadi, gunung-gunung kang maune katon kukuh lan gedhe banget, ing dina iku bakal sirna dadi barang kang ora ana ajine babar pisan.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Kabeh barang kang ana ing donya iki ora langgeng, kalebu gunung kang katon kuwat lan mantep. Mula kita ora kena gumantung marang barang donya kang bakal sirna.
• Ayat iki ngelingake marang kita bab gedhene dina kiamat, supaya kita tansah eling lan nyiapake dhewe kanthi amal becik.
• Gusti Allah iku Maha Kuwasa, bisa ngowahi barang kang katon kuwat dadi barang kang ringkih lan sirna. Iki nuduhake yen ora ana kang ora bisa ditindakake dening Gusti Allah.
• Kanthi ngerteni bab kiamat, ati kita dadi tambah cedhak marang agama Islam lan saya seneng nindakake kabecikan, amarga kabeh bakal ana piwalesane.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora sombong lan ora ngegungake kekuwatan donya, amarga kabeh iku mung sementara lan bakal bali marang Gusti Allah.