Аль-Вакиа сүресі — Аят 6

1. Сөздердің мағынасы:

— هَبَاءً: шаң-тозаң, ұсақ бөлшектер.

— مُّنبَثًّا: бытырап, таралып кеткен, әр жерге шашыраған.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің қорқынышты көрінісін суреттейді. Сол күні жер қатты сілкініп, таулар күл-талқан болып, ұсақталып, тозаңға айналады. Олар желмен ұшып, әр жерге бытырап, тұрақсыз, жеңіл шаң-тозаңға айналады. Күн сәулесінде көрінетін ұсақ шаң сияқты, ешқандай із қалдырмай, таралып кетеді. Бұрын асқар таулардай мызғымай тұрған нәрселердің Алланың әмірімен осылайша жоқ болуы — Алланың құдіретінің шексіздігін көрсетеді.

1. Алынатын ғибраттар:

— Алланың құдіреті шексіз: Ол мызғымайтын тауларды да бір сәтте шаң-тозаңға айналдыра алады. Бұл адам баласын ойлануға, Алланың ұлылығын мойындауға шақырады.

— Дүниенің өтпелілігі: Біз сенім артып, мақтаныш ететін нәрселердің бәрі де жоқ болады. Сондықтан жүректі тек Аллаға байлау керек.

— Қияметке дайындық: Осындай ұлы күннің болатынын біле тұра, әр адам өз өмірін жақсылықпен, иманмен өткізуге тырысуы керек.

— Исламның шынайылығы: Құран осындай нақты әрі әсерлі суреттермен адамды ойландырып, тура жолға бастайды. Бұл — Исламның ақиқат діні екенінің бір белгісі.