سوره حدید — آیه 1

معانی کلمات:

• سَبَّحَ: تنزیه کردن، پاک دانستن خداوند از هر نقص و عیب.
• ما فی السموات والأرض: تمام موجودات و مخلوقاتی که در آسمانها و زمین قرار دارند.
• العزیز: آن که بر همه چیز غالب و پیروز است و هیچ کس بر او چیره نمیشود.
• الحکیم: آن که در آفرینش و تدبیر امور، کارهایش متقن و سنجیده و بر اساس حکمت است.

تفسیر آیه:

همه موجوداتی که در آسمانها و زمین هستند، اعم از فرشتگان، انسانها، جنها، حیوانات، گیاهان و جمادات، خداوند را از هر نقص و عیبی پاک و منزّه میشمارند. تسبیح این موجودات، اختصاص به زمان یا مکان خاصی ندارد؛ بلکه همیشه و در همه حال، در گذشته و آینده، مشغول تسبیح خداوند هستند. این تسبیح، گاه به زبان حال است و گاه به زبان قال؛ یعنی هر موجودی به گونهای که شایسته اوست، خدا را تقدیس میکند. خداوند متعال، «عزیز» است؛ یعنی آن چنان قدرتمند و شکستناپذیر است که هیچ موجودی نمیتواند از فرمان او سرپیچی کند یا بر اراده او غلبه یابد. او همچنین «حکیم» است؛ یعنی همه کارهایش بر اساس حکمت و مصلحت است و در آفرینش و تدبیر جهان، هیچ کار بیهوده و بیهدفی انجام نمیدهد.

فواید و پیامهای آیه:

1. همه موجودات در حال تسبیح خداوند هستند: این حقیقت، انسان را به یاد خدا میاندازد و او را به تفکر در نظام آفرینش وا میدارد تا از این طریق، ایمانش به خداوند تقویت شود.
2. عظمت و قدرت خداوند: آگاهی از عزت و حکمت خداوند، انسان را در برابر او فروتن میسازد و او را از تکبر و سرکشی باز میدارد.
3. آرامش و اطمینان قلب: وقتی انسان بداند که همه جهان هستی در حال تسبیح خداست و او بر همه چیز غالب و حکیم است، دلش آرام میگیرد و در برابر مشکلات زندگی، به خدا توکل میکند.
4. دعوت به تسبیح و ذکر خدا: این آیه انسان را ترغیب میکند که با زبان و قلب خود، همواره به یاد خدا باشد و او را از هر عیب و نقصی پاک بداند، چنانکه همه موجودات چنین میکنند.