Surja El-Hadid — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Müstahlefinë: Zotërues të përkohshëm, që trashëgojnë pasurinë nga të tjerët dhe e lënë atë pas vetes për të tjerët.
• Ecr kabir: Shpërblim i madh, që është Xhenneti dhe kënaqësia e Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron robërit e Tij besimtarë që të qëndrojnë të palëkundur në besimin në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Muhamedin (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), dhe që të shpenzojnë nga pasuria që Ai ua ka dhënë atyre si trashëgimi dhe amanet. Kjo pasuri nuk është e tyre e përhershme, por ata janë vetëm mbajtës të përkohshëm të saj, të cilët e kanë marrë nga të tjerët dhe do t'ua lënë atyre që vijnë pas tyre. Prandaj, ata duhet ta shpenzojnë atë në rrugën e Allahut, duke ndihmuar të varfrit dhe duke mbështetur fenë e Tij.

Ata që besojnë sinqerisht në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, dhe shpenzojnë nga pasuria e tyre për hir të Allahut, do të kenë shpërblim të madh tek Zoti i tyre – Xhennetin, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Ky shpërblim është i madh dhe i pafund, sepse Allahu nuk e humb kurrë veprën e mirë të atyre që bëjnë mirë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij është themeli i gjithë veprave të mira, dhe pa të, asnjë vepër nuk pranohet.
2. Pasuria është një amanet nga Allahu, jo pronë e përhershme e njeriut; prandaj duhet ta përdorim atë në mënyrë që na sjell dobi në jetën tjetër.
3. Shpenzimi në rrugën e Allahut është një investim i vërtetë, sepse shpërblimi i tij është i madh dhe i pafund, ndërsa pasuria që mbahet vetëm për vete nuk sjell asnjë dobi në Ditën e Gjykimit.
4. Ky ajet na mëson se jeta është e shkurtër dhe pasuria kalon nga dora në dorë; prandaj, i mençuri është ai që e shfrytëzon atë për të fituar kënaqësinë e Allahut përpara se të largohet prej tij.