Сураи Аль-Хашр — Оят 23

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

• الْمَلِكُ — Подшоҳ, яъне соҳиби мутлақ ва фармонравои ҳама чиз.
• الْقُدُّوسُ — Пок, яъне аз ҳар гуна нуқсон ва айб пок аст.
• السَّلَامُ — Саломатбахш, яъне аз ҳама гуна камбудиву айб солим аст.
• الْمُؤْمِنُ — Амондиҳанда, яъне амнияту осоиш ато мекунад; ё тасдиқкунандаи паёмбаронаш.
• الْمُهَيْمِنُ — Нигаҳбон ва назораткунандаи ҳама чиз.
• الْعَزِيزُ — Ғолиб ва тавонманд, ки ҳеҷ кас бар ӯ ғолиб намешавад.
• الْجَبَّارُ — Ҷабркунанда, яъне бо қудрати худ ҳама чизро итоаткор гардонидааст.
• الْمُتَكَبِّرُ — Бузургвор, ки бузургӣ ва азамат танҳо аз они Ӯст.
• سُبْحَانَ اللَّهِ — Пок аст Аллоҳ, яъне Ӯ аз ҳар гуна нуқсон пок ва беайб аст.

1. Тафсири оят:

Ӯ Аллоҳ аст, ки ҳеҷ маъбуди ба ҳақ ғайр аз Ӯ нест. Ӯ Подшоҳи ҳама чиз аст ва дар подшоҳии худ ҳеҷ кас ба Ӯ муқобилат карда наметавонад. Ӯ Пок аст аз ҳар гуна нуқсон ва камбудӣ. Ӯ Саломатбахш аст ва аз ҳама гуна айб солим аст. Ӯ Амондиҳанда аст, ки ба бандагонаш амният мебахшад ва паёмбаронашро бо оятҳои равшан тасдиқ мекунад. Ӯ Нигаҳбони ҳама чиз аст ва аъмоли бандагонашро назорат мекунад. Ӯ Ғолибест, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад. Ӯ Ҷабркунанда аст, ки бо қудрати худ ҳамаи махлуқотро итоаткор гардонидааст. Ӯ Бузургвор аст ва бузургиву азамат танҳо аз они Ӯст. Пок аст Аллоҳ аз он чизе ки мушрикон бо Ӯ шарик месозанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ танҳо маъбуди ба ҳақ аст ва ҳеҷ кас сазовори ибодат ғайр аз Ӯ нест.
• Номҳои зебои Аллоҳ дар ин оят зикр шудаанд, ки ҳар яке сифати камоли Ӯро ифода мекунад ва бандаро ба шинохти бештари Парвардигораш ҳидоят мекунад.
• Ин оят бандаро ба тавҳид даъват мекунад ва аз ширк ва шарик сохтан бо Аллоҳ бозмедорад.
• Шинохти ин сифатҳо дар дили банда таваккул, тавозуъ ва муҳаббат ба Аллоҳро зиёд мекунад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки Аллоҳ аз ҳар гуна нуқсон пок аст ва ҳамаи сифатҳои камол танҳо аз они Ӯст.
• Хондани ин оят ва андеша кардан дар маънои он бандаро ба зикру ибодат ва наздикшавӣ ба Аллоҳ ташвиқ мекунад.