Surja El-En'am — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

• El-Hamdulilahi: Falënderimi i plotë dhe lavdërimi i përsosur i takon vetëm Allahut, me dashuri dhe respekt.
• Haleqas-samavati vel-ard: Krijoi qiejt dhe tokën pa ndonjë shembull të mëparshëm.
• Ve xhe'alaz-zulumati ven-nur: Dhe krijoi errësirat (si natën) dhe dritën (si ditën), që alternohen.
• Yah'dilun: Barazojnë (me Zotin) diçka tjetër, duke i bërë shok Atij.

Tefsiri i Ajetit:

Falënderimi i plotë dhe lavdërimi i përsosur i takon vetëm Allahut, i Cili me fuqinë e Tij të pakufishme krijoi qiejt dhe tokën, duke i ngritur ata pa shtylla dhe duke i zbukuruar me rregullin më të përsosur. Ai krijoi errësirën e natës dhe dritën e ditës, të cilat alternohen njëra pas tjetrës, duke sjellë jetë dhe begati për njerëzimin. Kjo krijesë madhështore dëshmon për fuqinë dhe urtësinë e Allahut, dhe tregon qartë se vetëm Ai meriton adhurim, pa asnjë shok.

Megjithatë, pavarësisht këtyre shenjave të qarta, jobesimtarët barazojnë me Zotin e tyre idhuj dhe krijesa të tjera, duke i bërë shok Atij në adhurim. Ata largohen nga e vërteta e qartë dhe i japin dikujt tjetër atë që i takon vetëm Allahut, edhe pse e dinë se Ai është Krijuesi i vetëm i gjithësisë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e madhështisë së Allahut: Krijimi i qiejve dhe i tokës, si dhe alternimi i natës dhe ditës, na bën të reflektojmë mbi fuqinë e pakufishme të Krijuesit, duke na rritur besimin dhe dashurinë ndaj Tij.
2. Pastërtia e adhurimit: Ajeti na mëson se adhurimi duhet t'i kushtohet vetëm Allahut, pa asnjë shok, sepse Ai është i vetmi që meriton lavdërim dhe falënderim.
3. Mirënjohja ndaj Allahut: Kur e kuptojmë se çdo gjë në këtë univers është dhuratë nga Allahu, ne mësohemi ta falënderojmë Atë vazhdimisht, duke e ditur se falënderimi na sjell më shumë begati.
4. Reflektimi mbi krijesat: Shikimi i natyrës dhe i rregullit të saj na bën të mendojmë thellë, duke na afruar më shumë te Krijuesi dhe duke na larguar nga injoranca dhe verbëria shpirtërore.
5. Paralajmërim nga shirku: Ajeti na paralajmëron nga gabimi i madh i jobesimtarëve, të cilët barazuan dikë tjetër me Allahun, duke na bërë të kujdesemi që të mos biem në këtë gabim, por të qëndrojmë të vendosur në besimin e pastër.