ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 1

የቃላት ትርጉም፡-

• «الْحَمْدُ» ማለት ሙሉ ውዳሴና ምስጋና በፍጹም ባሕርያት ነው።
• «خَلَقَ» ማለት ከምንም ነገር አልቦ ፈጠረ፣ አስገኘ።
• «الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ» ማለት ጨለማዎችንና ብርሃንን ፈጠረ፤ በተጨማሪም የሌሊትና የቀን መወራረድን አዘጋጀ።
• «يَعْدِلُونَ» ማለት ያስተካክላሉ፣ ያመሳስላሉ፤ ከአላህ ጋር ሌላን ያጋራሉ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

ሙሉ ውዳሴና ምስጋና ለአላህ ብቻ ይገባል፤ እርሱ ሁሉን ቻይና በጎ ባሕርያት ባለቤት ነው። ይኸው አላህ ሰማያትንና ምድርን ያለ ምሳሌ ከምንም ነገር ፈጠረ። እንዲሁም ጨለማዎችንና ብርሃንን ፈጠረ፤ ሌሊትና ቀን እንዲተካካሉ አደረገ፤ በዚህም ለባሪያዎቹ ታላቅ ጸጋን ሰጣቸው። ይህ ሁሉ የአላህን ታላቅነትና ኃይል ያሳያል፤ እርሱ ብቻ መመለክ ይገባዋል እንጂ ሌላ አይደለም። ይህ ሁሉ ግልጽ ሆኖ ሳለ፣ ከሓዲዎች ግን ከጌታቸው ጋር ሌሎችን ያመሳስላሉ፤ ጣዖታትንና ጣዖታትን ከአላህ ጋር በማጋራት ወደ ብልሹ እምነት ይዞራሉ። የአላህ ፈጠራ ታላቅነት እና የእርሱ ብቸኛነት በግልጽ ቢታይም፣ እነርሱ ግን ከእውነት ዞረው በስህተት ላይ ጸኑ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ሁሉን ውዳሴና ምስጋና ለአላህ ብቻ መስጠት የእምነት መሠረት ነው፤ ይህም ልብን ከኩራትና ከራስ ወዳድነት ያነጻል።
2. የሰማያትና የምድር ፈጠራ፣ የሌሊትና የቀን መወራረድ የአላህ ኃይልና ጥበብ ማስረጃዎች ናቸው፤ እነዚህን ማሰብ እምነትን ያጠነክራል።
3. አላህ በፍጥረቱ ውስጥ ያስቀመጣቸው ምልክቶች ለሰው ልጅ የተሰጡ ትላልቅ ጸጋዎች ናቸው፤ ስለዚህ እነዚህን ጸጋዎች ማስተዋልና ማመስገን ይገባናል።
4. አንድነትን (ተውሒድ) መጠበቅ እና ከማጋራት (ሽርክ) መራቅ የዚህ አንቀጽ ዋና መልዕክት ነው፤ አላህ ብቻ የመፍጠርና የማስተዳደር ባለቤት ስለሆነ፣ ማንንም ከእርሱ ጋር ማጋራት ትልቅ በደል ነው።
5. ይህ አንቀጽ የሰውን ልብ ወደ አላህ ፍቅርና መገዛት ይጠራዋል፤ ምክንያቱም ይህ ሁሉ ፍጥረት የተፈጠረው ለሰው ጥቅምና ለአላህ ታላቅነት ማሳወቂያ ነው።