Surja El-En'am — Ajet 110

Kuptimet e fjalëve:

• نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ: I kthejmë zemrat dhe shikimet e tyre, pra pengojmë që ato të përfitojnë nga udhëzimi dhe e vërteta.
• طُغْيَانِهِمْ: Teprimi dhe rebelimi i tyre kundër urdhrave të Allahut.
• يَعْمَهُونَ: Enden dhe luhaten në humbje, pa parë rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai ua kthen zemrat dhe shikimet atyre që mohojnë të vërtetën, duke i penguar ata që të përfitojnë nga argumentet dhe shenjat e Tij. Kjo ndodh si ndëshkim për qëndrimin e tyre kokëfortë, sepse ata nuk besuan në fillim kur u erdhi e vërteta, ashtu siç nuk besuan në shenjat e para si çarja e hënës dhe mrekullitë e tjera. Prandaj, Allahu i lë ata në humbjen dhe rebelimin e tyre, duke u endur të verbër në errësirën e mosbesimit, pa mundur të gjejnë rrugën e shpëtimit. Ky është një paralajmërim i rreptë se kush e refuzon të vërtetën me kokëfortësi, Allahu ia mbyll dyert e udhëzimit dhe e lë në humbje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se besimi është dhuratë nga Allahu, dhe Ai ia jep atë atij që e kërkon me sinqeritet dhe ia heq atij që e refuzon me kokëfortësi.
2. Na tërheq vërejtjen që të mos e lëmë zemrën tonë të ngurtësohet ndaj të vërtetës, sepse vonesa në besim mund të sjellë mbylljen e dyerve të mëshirës.
3. Na nxit të nxitojmë drejt besimit dhe pendimit para se të vijë momenti kur udhëzimi nuk pranohet më.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se durimi i Allahut ka një afat, dhe ai që e kalon atë duke u rebeluar, e merr ndëshkimin e merituar.
5. Na mëson të jemi të kujdesshëm ndaj shenjave të Allahut dhe t'i pranojmë ato menjëherë, pa u vonuar, sepse çdo vonesë mund të jetë shkak për humbje të mëdha.