சூரா அல்-அன்ஆம் — வசனம் 110

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• نُقَلِّبُ – நாம் திருப்புகிறோம் / மாற்றுகிறோம்.
• أَفْئِدَة – இதயங்கள் (அறிவு மற்றும் உணர்வின் மையம்).
• أَبْصَار – பார்வைகள் / கண்கள்.
• طُغْيَان – வரம்பு மீறல், அக்கிரமம், தலைமறிதல்.
• يَعْمَهُون – தடுமாற்றத்தில் அலைதல், குருட்டுத்தனமாக வழிதவறி அலைதல்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தன் தூதரிடம் கூறுகிறான்: இந்த மக்கள் தங்கள் பிடிவாதத்தாலும், அக்கிரமத்தாலும் உண்மையை ஏற்க மறுத்தபோது, நாம் அவர்களின் இதயங்களையும் பார்வைகளையும் திருப்பிவிடுகிறோம். அதாவது, அவர்கள் சத்தியத்தை உணர்ந்து ஏற்கும் திறனை இழக்கச் செய்கிறோம். அவர்கள் முதல் முறையாக இந்த வேதத்தை நம்ப மறுத்து, அடையாளங்களைக் கண்டும் உணராதபோது, அதே போன்று இப்போதும் அவர்களின் இதயங்களில் உண்மையை ஏற்கும் வாய்ப்பை மூடிவிடுகிறோம். அவர்கள் தங்கள் வரம்பு மீறலிலும், வழிகேட்டிலும் தடுமாறிக்கொண்டே இருப்பார்கள்; நேர்வழியைக் காணும் பாக்கியத்தை இழந்து, குருட்டுத்தனமாக அலைவார்கள். இது அவர்களின் சொந்தத் தேர்வின் விளைவாகும் — அவர்கள் உண்மையை மறுத்ததால், அல்லாஹ் அவர்களை அந்த நிலையிலேயே விட்டுவிடுகிறான்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் நமக்கு கற்றுத்தரும் முக்கிய பாடம்: ஒருவர் உண்மையை அறிந்த பிறகும் வேண்டுமென்றே மறுத்தால், அவரது இதயம் கடினமாகி, இறுதியில் நேர்வழியை ஏற்கும் திறனையே இழந்துவிடுவார். எனவே, உண்மை கிடைத்தவுடன் அதை உடனே ஏற்க வேண்டும்; தாமதிப்பது ஆபத்தானது.
2. அல்லாஹ்வின் தண்டனை உடனடியாக இருக்க வேண்டியதில்லை; மிகப்பெரிய தண்டனை என்பது இதயத்தின் கண்கள் மூடப்படுவதாகும். ஒருவர் தவறை உணராமல் போவதே மிகப்பெரிய இழப்பு.
3. இந்த வசனம் நம்மை எச்சரிக்கிறது: நம் இதயங்களை தூய்மையாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்; பெருமை, பொறாமை, பிடிவாதம் போன்றவை நம்மை உண்மையிலிருந்து விலக்கிவிடும்.
4. அல்லாஹ்வின் கருணையை நாடி, அவனிடம் நேர்வழிக்காக துஆ செய்வது அவசியம். ஏனெனில், நேர்வழி என்பது அல்லாஹ்வின் அருளால் மட்டுமே கிடைக்கும்.