Сураи Аль-Анам Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар мо фариштагонро бар онҳо нозил карда будем ва…

Аль-Анам · 111/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

۞ وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ ۝١١١

🔤 Transliteration

Wa law annanaa nazzal naaa ilaihimul malaaa`ikata wa kallamahumul mawtaa wa hasharnaa `alaihim kulla shai`in qubulam maa kaanoo liyu`minooo illaaa ai yashaaa`al laahu wa laakinna aksarahum yajhaloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва агар мо фариштагонро бар онҳо нозил карда будем ва мурдагон бо онҳо сухан мегуфтанд ва ҳар чизеро даста-даста казди онон гирд меовардем, боз ҳам имон намеоварданд, магар ин ки Худо бихоҳад. Валек бештарашон ҷоҳиланд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

نَزَّلْنَا: фурӯ фиристодем.
الْمَلَائِكَةَ: фариштагон.
وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ: ва мурдагон бо онҳо сухан мегуфтанд.
وَحَشَرْنَا: ҷамъ кардем.
قُبُلًا: рӯ ба рӯ, гурӯҳ-гурӯҳ, пеши назар.
لِيُؤْمِنُوا: то ки имон оваранд.
يَجْهَلُونَ: нодонӣ мекунанд, намедонанд.

Тафсири оят:

Агар Мо барои онҳо фариштагонро аз осмон фурӯ мефиристодем ва онҳоро бо чашми худ медиданд, ва мурдагон бо онҳо сухан мегуфтанд ва рост будани паёмбарро тасдиқ мекарданд, ва ҳар чизеро, ки онҳо талаб карда буданд, рӯ ба рӯ ва пеши назарашон ҷамъ мекардем, боз ҳам онҳо ба он чизе ки ту овардаӣ, имон намеоварданд, магар касоне ки Худо барои онҳо ҳидоятро хостааст. Вале аксари онҳо ҳақиқатро намедонанд ва аз ҷаҳолати худ ба Худо рӯ намеоранд, то ки Ӯ онҳоро ба роҳи рост ҳидоят кунад. Яъне, ҳатто агар ҳамаи мӯъҷизаҳое, ки онҳо талаб карда буданд, ба вуқӯъ мепайваст, боз ҳам онҳо имон намеоварданд, зеро дилҳои онҳо ба ҳақ рӯ наовардааст ва танҳо иродаи Худост, ки касеро ҳидоят мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳидоят танҳо ба дасти Худост ва ҳатто бузургтарин мӯъҷизаҳо ҳам бе иродаи Ӯ касеро ба имон намеоранд.
Мӯъҷиза талаб кардан ва ба он такя кардан барои имон овардан кофӣ нест; дили одам бояд ба ҳақ кушода шавад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои талаби нишонаҳои ғайриоддӣ, ба Худо рӯ оварем ва аз Ӯ ҳидоят бихоҳем.
Қуръон ва паёмбарон барои онҳое, ки бо дили кушод ва нияти пок гӯш медиҳанд, роҳи наҷот ва саодатро нишон медиҳанд.
Ин оят ҳамчунин тасаллӣ барои паёмбар аст, ки агар мардум имон наоваранд, ин аз нотавонӣ ё камбудии даъват нест, балки сабаби он ҷаҳолати худи онҳост.

📜 Оят 109-113 — Сураи Аль-Анам

109وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِن جَاءَتْهُمْ آيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِندَ اللَّهِ ۖ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ

То он ҷо, ки тавонистанд, ба сахттарин қасамҳо ба Худо савганд ёд карданд, ки агар мӯъҷизае бар онҳо нозил шавад, ба он имон оварданд. Бигӯ: «Ҳамаи мӯъҷизаҳо назди Худост ва шумо аз куҷо медонед, ки агар мӯъҷизае нозил шавад, имон намеоваранд».

110وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

Ва ҳамчунон, ки дар оғоз ба он имон наёварданд, ин бор низ дар дилҳову дидагонашонро гумроҳ мекунем ва ононро саргардон дар гумроҳиашон раҳо месозем.

111۞ وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ

112وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا ۚ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

Ва ҳамчунин барои ҳар паёмбаре душманоне аз шаётини инсу ҷин қарор додем. Барои фиреби якдигар суханони ороста ваҳй мекунанд. Агар Парвардигорат мехост, чунин намекарданд. Пас бо тӯҳмате, ки мезананд, раҳояшон соз,

113وَلِتَصْغَىٰ إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ

то онон, ки ба қиёмат имон надоранд, гӯши дилро ба он супоранд ва нисандашон афтад ва ҳар чӣ анҷом медиҳанд, анҷом диҳанд.

← Оят 110 📖 Аль-Анам Оят 112 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

111Оят

Тарҷума — Аль-Анам 111

Сураи Аль-Анам Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар мо фариштагонро бар онҳо нозил карда будем ва…

Сураи Оят 111/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 109–113. Ба Тоҷикӣ: Русский.