Сураи Аль-Анам Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳамчунин барои ҳар паёмбаре душманоне аз шаётини инсу ҷин…

Аль-Анам · 112/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا ۚ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ ۝١١٢

🔤 Transliteration

Wa kazaalika ja`alnaa likulli nabiyyin `aduwwan Shayaateenal insi waljinni yoohee ba`duhum ilaa ba`din zukhrufal qawli ghurooraa; wa law shaaa`a Rabbuka maa fa`aloohu fazarhum wa maa yaftaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳамчунин барои ҳар паёмбаре душманоне аз шаётини инсу ҷин қарор додем. Барои фиреби якдигар суханони ороста ваҳй мекунанд. Агар Парвардигорат мехост, чунин намекарданд. Пас бо тӯҳмате, ки мезананд, раҳояшон соз,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ: шайтонони инс ва ҷинн — яъне бадҳо ва гумроҳкунандагони одамон ва ҷиннҳо, ки мисли шайтон рафтор мекунанд.
يُوحِي: васваса мекунад, ба дигаре мерасонад, илҳом мекунад.
زُخْرُفَ الْقَوْلِ: суханони оросташуда ва фиребанда, ки зоҳиран зебо, вале беасос ҳастанд.
غُرُورًا: фиреб, фирефтан, хушҳол кардани касе бо суханони бардурӯғ.
فَذَرْهُمْ: онҳоро тарк кун, ба ҳоли худ гузор.
يَفْتَرُونَ: дурӯғ мебофанд, туҳмат мекунанд.

Тафсири оят:

Пас аз он ки Пайғамбари Худо (с) аз душмании мушрикон ранҷид, Худованди Мутаъол ӯро тасаллӣ дод ва фармуд: ҳамон тавре ки барои ту душманон қарор додем, барои ҳар пайғамбари пеш аз ту низ душманон қарор дода будем. Ин душманон аз ду гурӯҳ иборатанд: шайтонони инс — яъне одамони бадкор ва саркаш, ва шайтонони ҷинн — яъне ҷиннҳои гумроҳкунанда. Онҳо ба якдигар суханони оросташуда ва фиребандаро васваса мекунанд, то мардумро бо зебоии зоҳирии сухан гумроҳ созанд ва аз роҳи рост дур кунанд. Ин суханон ҳақиқате надоранд, балки танҳо барои фиреб ва гумроҳӣ хидмат мекунанд.

Агар Парвардигори ту мехост, онҳо ҳаргиз чунин корҳоро намекарданд, зеро ҳеҷ чиз аз иродаи Ӯ берун нест. Вале Худо инро барои озмоиши бандагонаш иҷоза додааст, то ростқавлон аз дурӯғгӯён ҷудо шаванд. Пас эй Пайғамбар, онҳоро бо дурӯғу туҳматҳояшон ба ҳоли худ гузор ва ба онҳо дил мабанд. Ин амр дорои маънои таҳдид аст — яъне онҳоро ба ҷазои амалашон вогузор кун.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Ин оят ба мӯъминон тасаллӣ медиҳад, ки душмании кофирон ва мухолифон амри нав нест; ҳамаи пайғамбарон чунин озмоишҳоро дидаанд. Пас ин боиси суст шудани имон набошад.
Худо ҳамеша ҳақро аз ботил ҷудо мекунад ва озмоиш воситаи ин ҷудоӣ аст.
Суханони зебои зоҳирӣ набояд моро фиреб диҳад; бояд ба мазмун ва ҳақиқати сухан назар кунем, на ба ороиши он.
Ҳама чиз зери иродаи Худост; ҳатто амалҳои бади бадкорон низ аз доираи иродаи Ӯ берун нест, вале ин ба онҳо узр намедиҳад.
Мӯъмин бояд сабр кунад ва ба Худо таваккал намояд, на ба душманон дил бандад.
Ин оят моро ба сӯи омӯхтани Қуръон ва фарқ кардани суханони ҳақ аз суханони фиребанда ҳидоят мекунад, то дар домҳои шайтонони инс ва ҷинн наафтем.

📜 Оят 110-114 — Сураи Аль-Анам

110وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

Ва ҳамчунон, ки дар оғоз ба он имон наёварданд, ин бор низ дар дилҳову дидагонашонро гумроҳ мекунем ва ононро саргардон дар гумроҳиашон раҳо месозем.

111۞ وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَىٰ وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ

Ва агар мо фариштагонро бар онҳо нозил карда будем ва мурдагон бо онҳо сухан мегуфтанд ва ҳар чизеро даста-даста казди онон гирд меовардем, боз ҳам имон намеоварданд, магар ин ки Худо бихоҳад. Валек бештарашон ҷоҳиланд!

112وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا ۚ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

113وَلِتَصْغَىٰ إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ

то онон, ки ба қиёмат имон надоранд, гӯши дилро ба он супоранд ва нисандашон афтад ва ҳар чӣ анҷом медиҳанд, анҷом диҳанд.

114أَفَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلًا ۚ وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

Оё қозии дигаре ҷуз Худо талаб кунам ва ҳол ок ки Ӯст, ки ин китоби равшанро бар шумо нозил кардааст? Ва аҳли китоб медонанд, ки ба ҳақ аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст. Пас аз так оварандагон мабош!

← Оят 111 📖 Аль-Анам Оят 113 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

112Оят

Тарҷума — Аль-Анам 112

Сураи Аль-Анам Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳамчунин барои ҳар паёмбаре душманоне аз шаётини инсу ҷин…

Сураи Оят 112/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 110–114. Ба Тоҷикӣ: Русский.