Suurah Al-An'aam — Aayad 111

Macnaha Erayada:

• Qubulan: waxay ka timid erayga "Qabiil" oo ah koox ama qayb, waxaana loola jeedaa inay u yimaadaan koox koox iyo fool ka fool.
• Hasharnaa: waxaanu ku soo kulmin lahayn oo ku soo ururin lahayn.
• Yajhaloon: waxay ka timid "jahlo" oo ah jaahilnimo iyo wax garasho la'aan.

Tafsiirka:

Haddii aan u soo dejin lahayn Malaa'igta oo ay iyagu arkaan, oo aan u soo nooleyn lahayn dadkii dhintay oo ay la hadlaan, oo aanu ku soo kulmin lahayn iyaga wax kasta oo ay dalbadeen iyagoo fool ka fool u arkaaya, weligood ma rumayn lahaayeen xaqa aad la timid, Nabiyow, mana aqbalay lahaayeen. Ma rumayn lahaa midkoodna, marka laga reebo mid Eebe doono inuu hanuuniyo. Laakiin badankoodu ma oga inaan xataa ayagoo arkaaya mucjisooyinka oo dhan aysan rumayn doonin, sababtoo ah waxay ku madax adag yihiin gaalnimo iyo isla weyni, mana weydiistaan Eebe inuu hanuuniyo.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Hanuunku waa Eebe oo kaliya: Rumayntu ma aha wax lagu qasbo ama lagu soo bandhigo mucjisooyin, laakiin waa tawfiiq Eebe. Sidaa darteed, waxaa inoo waajib ah inaan Eebe weydiisanno hanuun iyo toosnaan.
2. Qalbiga xun kuma anfacaan mucjisooyinka: Kii Eebe doonay inuu qalbigiisa xidho, xataa haddii uu arko mucjisooyinka oo dhan, ma rumayn doono. Tani waxay ina baraysaa inaanan ku tiirsanayn waxyaabaha la taabto ee dibadda ah, laakiin aan ku tiirsanno Eebe oo kaliya.
3. Waa inaan u naxariisanno dadka oon ka quusan: Inkastoo ay gaaladu ku madax adag yihiin, haddana waxaa naga go'an inaan ugu gudbino risaaleadda Eebe si fiican, anagoo rajaynayna hanuunka Eebe, sababtoo ah Eebe waa kan hanuuniya cidduu doono.
4. Cilmigu waa muhiim: Jaahilnimadu waa sababta ugu weyn ee ka hor istaagta rumaynta. Sidaa darteed, waxaa inoo waajib ah inaan wax baranno oon u fiirsanno calaamooyinka Eebe ee ku yaalla koonka, si aan ugu xoojino iimaankeenna.