Sure En'âm — Ayet 43

Kelime Anlamları:

• Felevlâ (فَلَوْلَا): "Keşke, hiç olmazsa" anlamında teşvik ve pişmanlık ifade eden bir edat. Burada "niye, neden" anlamında kınama ve hayıflanma bildirir.
• Be'sünâ (بَأْسُنَا): Azabımız, cezamız, şiddetli sıkıntı ve felaketimiz.
• Tedarraû (تَضَرَّعُوا): Yalvarıp yakarmak, boyun büküp Allah'a tevazu ile yönelmek, dua etmek.
• Kaset (قَسَتْ): Katılaştı, sertleşti, yumuşamadı.
• Zeyyene (زَيَّنَ): Süsledi, güzel gösterdi, cazip hale getirdi.

Tefsir:

Bu ayet-i kerimede Yüce Allah, kendilerine peygamberler gönderilen fakat yalanlayan önceki ümmetlerin acıklı durumunu bizlere haber veriyor. Onlara azabımız geldiği zaman hiç yalvarıp yakarmadılar, boyun büküp bize iltica etmediler. Hâlbuki azabın gelmesi, insanın aczini anlayıp Rabbine sığınması için en büyük vesiledir. Ama onlar öyle yapmadılar.

Ne yazık ki kalpleri katılaşmıştı. İman nurları girmemiş, öğütler tesir etmemiş, ibretler gözlerini açmamıştı. Kalp katılaşınca insan, en büyük felaketler karşısında bile duyarsız kalır; ne bir pişmanlık duyar ne de bir yöneliş gösterir.

Üstelik şeytan da onlara yaptıkları kötü işleri, işledikleri günahları ve şirk koşmalarını süslemiş, güzel göstermişti. Bu yüzden onlar, batıl üzere olduklarını zannettiler ve yaptıklarından asla vazgeçmediler. Şeytanın bu aldatıcı süslemesi, kalpleri katılaşan kimseler için en büyük tuzaktır.

Bu ayet bizim için çok önemli bir derstir. Allah'ın azabı gelmeden önce, daha hayattayken O'na yönelmeliyiz. Günahlarımızdan pişmanlık duymalı, kalplerimizin katılaşmasına izin vermemeliyiz. Çünkü kalp katılaştığında tövbe kapısı da zorlaşır. Şeytanın süslediği günahlara aldanmamalı, her an Rabbimizin bizi gördüğünü bilerek yaşamalıyız. Allah'ın rahmeti geniştir; O, kendisine yönelen kullarını asla geri çevirmez. Ne mutlu o kimselere ki, azap gelmeden önce uyanır, tövbe eder ve Rablerine sığınırlar.