Surah Al-An'am — Talata 52

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• At huwag mong itaboy – huwag mong palayasin o layuan.
• Yaong mga tumatawag sa kanilang Panginoon – ang mga sumasamba at dumadalangin sa kanilang Panginoon.
• Sa umaga at sa gabi – sa simula at katapusan ng araw; ang ibig sabihin ay ang pagpapatuloy nila sa pagsamba sa lahat ng oras.
• Ninanais nila ang Kanyang Mukha – nililinis nila ang kanilang gawain para sa Allah lamang, hindi para sa anumang makamundong pakinabang.
• Walang anumang pananagutan sa iyo sa kanilang pagtutuos – hindi ka mananagot sa kanilang mga gawa, at sila man ay hindi mananagot sa iyong mga gawa.
• Mapapabilang ka sa mga tagalabag sa katarungan – sa mga lumalampas sa hangganan ng Allah at naglalagay ng mga bagay sa hindi nararapat na lugar.

Paliwanag ng Talata:

O Propeta Muhammad, huwag mong itaboy o palayasin sa iyong mga pagtitipon ang mga mahihinang Muslim na dukha na patuloy na sumasamba sa kanilang Panginoon sa umaga at sa gabi, na ang kanilang layunin ay ang kasiyahan ng Allah at hindi ang anumang pakinabang sa mundo. Ang mga taong ito ay hindi mo pananagutan sa kanilang mga gawa, sapagkat ang kanilang pagtutuos ay nasa Allah lamang. At wala rin silang pananagutan sa iyong mga gawa. Kung sila ay iyong itataboy dahil sa pagnanais na mapalapit sa mga pinuno ng mga tagapagsamba sa diyus-diyusan, ikaw ay magiging kabilang sa mga lumalabag sa katarungan at lumalampas sa mga hangganan na itinakda ng Allah.

Ang talatang ito ay ipinahayag nang may mga tao na tumuligsa sa mga mahihinang Muslim na ito at nagsalita laban sa kanila sa harapan ng Propeta, kaya't ipinag-utos ng Allah sa Kanyang Propeta na huwag silang layuan o hamakin, kahit na ang ilang mga pinuno ng lipunan ay humihiling na sila ay palayasin upang sila ay makapaniwala sa Islam.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tunay na karangalan sa paningin ng Allah ay hindi nasusukat sa katayuan sa lipunan o kayamanan, kundi sa katapatan ng pagsamba at paghahangad sa Kanyang kasiyahan.
2. Ang mga mahihirap at mahihinang miyembro ng lipunan ay may mataas na antas sa Islam; sila ay dapat pahalagahan at igalang, hindi itinataboy o hinahamak.
3. Ang pagiging malapit sa Allah ay nakakamit sa pamamagitan ng patuloy na pagsamba at pag-alaala sa Kanya, sa umaga man o sa gabi.
4. Ang pagtrato sa mga tao nang may katarungan at paggalang, anuman ang kanilang kalagayan, ay tanda ng tunay na pananampalataya.
5. Ang paghahangad sa kasiyahan ng Allah ay dapat mangibabaw sa lahat ng makamundong interes, at hindi dapat isakripisyo ang katotohanan para sa pansamantalang pakinabang.