Surah Al-An'am — Aya 52

Ma’anonin Kalmomin:

• "Al-Ghadah": lokacin safiya.
• "Al-Ashiyy": lokacin yamma.
• "Yuriduna Wajhahu": suna nufin yardar Allah kawai, ba wani abu ba face shi.
• "Tatruduhum": ka kore su daga wurinka.
• "Az-Zalimin": masu ƙetare iyakokin Allah, waɗanda suke sanya abu a wurin da bai dace ba.

Fassarar Aya:

Ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), kada ka kore muminai matalauta waɗanda suke kiran Ubangijinsu da sallama a safiya da yamma, suna nufin yardar Allah kawai a cikin ayyukansu. Ba ruwanka da lissafinsu ko kaɗan; lissafinsu yana wurin Allah ne kawai. Haka kuma ba ruwansu da lissafinka. Idan ka kore su don neman yardar manyan mushirikai, to lalle za ka kasance daga cikin masu ƙetare iyakokin Allah, waɗanda suka sanya abu a wurin da bai dace ba. Wannan aya ta sauka ne a lokacin da wasu manyan mushirikai suka yi magana game da waɗannan muminai matalauta, suna nuna rashin amincewarsu da zama da su, don haka Allah ya hana Annabi kore su, yana mai jaddada cewa darajar mutum a wurin Allah ba ta dogara da dukiya ko matsayi ba, amma da imani da aiki na gaskiya.

Fa’idodin Darasin:

1. Nuna girman darajar muminai matalauta a wurin Allah; ba a kallon su da raini, domin su ne masu ikhlasi ga Allah.
2. Hana neman yardar manyan mutane ta hanyar wulakanta talakawa; wannan babban zalunci ne da Allah ya hana.
3. Koyar da cewa lissafin ayyukan mutane yana wurin Allah ne kawai, ba ga wani halitta ba; don haka kada mu yi watsi da mutane saboda tsoron abin da ba ruwanmu.
4. Ƙarfafa zuciyar masu imani da suka kasance cikin rauni a zamantakewa, cewa Allah yana kula da su kuma yana kare su daga zalunci.
5. Nuna cewa Musulunci yana koyar da daidaito tsakanin mutane; babu fifiko face da taƙawa da aiki nagari.