Sure En'âm — Ayet 52

Kelime Anlamları:

• Tatrud: Kovmak, uzaklaştırmak, meclisten dışarı atmak.
• Ğadât: Gündüzün başlangıcı, sabah vakti.
• Aşiyy: Akşam vakti, günün sonu.
• Yürîdûne vechehû: O’nun rızasını, yüzünü (zatını) kastederek, yani sadece Allah’ın hoşnutluğunu dileyerek.
• Hisâb: Hesap, sorumluluk, amel karşılığı.
• Zâlimîn: Zalimler, haddi aşanlar, hakkı yerine koymayanlar.

Tefsir:

Ey Sevgili Peygamberimiz! Sakın ha, sabah akşam Rablerine yalvaran, O’na ibadet eden ve yalnızca O’nun rızasını dileyen şu mütevazı müminleri yanından kovma! Onlar, dünyanın gösterişine aldanmamış, kalpleri Allah sevgisiyle dolmuş, elleri dua ile semaya açılmış sadık kullardır. Onların değeri, mal veya makamla ölçülmez; onların kıymeti, Allah katındaki derecelerindedir.

Bu ayet, bir dönem bazı ileri gelenlerin, zayıf ve fakir Müslümanları küçümseyerek Peygamberimiz’den (s.a.v.) onları meclisinden uzaklaştırmasını istemeleri üzerine inmiştir. Allah Teâlâ, bu isteği şiddetle reddederek, o müminlerin hesabının kendisine ait olduğunu, Peygamberimiz’in de onların hesabından sorumlu olmadığını bildirmiştir. Yani herkesin ameli kendinedir; kimse kimsenin günahını veya sevabını yüklenmez. Önemli olan, kalpteki ihlastır, gösteriş değil.

Ey insan! Sakın ha, Allah’a yönelmiş mütevazı kulları hor görme, onları yanından uzaklaştırma. Onların duası, senin dünyalık hesabına girmez; ama onları incitmek, seni zalimlerden yazar. Allah katında asıl üstünlük, takvadadır; malda, soyda, makamda değil. O halde sen de o sadık kullarla beraber ol, onların duasını al; zira onların kalpleri, Arş’a yükselen tertemiz birer nurdur. Onları kovmak, hem dünyada hüsran hem ahirette pişmanlıktır. Allah’ın rızasını kazanmak istiyorsan, O’nun sevdiği kulları sev, onlara sahip çık; zira Allah, kendisine yönelenleri asla yalnız bırakmaz ve onları sevenleri de rahmetiyle kuşatır.