ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 52

የቃላት ትርጉም፦

• وَلَا تَطْرُدِ: አትከልክል፣ አታርቅ።
• يَدْعُونَ رَبَّهُم: ጌታቸውን ይጠራሉ፣ ያመልኩታል።
• بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ: በማለዳና በማታ፤ ይህም ሁልጊዜ ማለት ነው።
• يُرِيدُونَ وَجْهَهُ: የአላህን ፊት (ውዴታውን) ይፈልጋሉ፤ ማለትም ሥራቸውን ለአላህ ብቻ ያጠራሉ።
• حِسَاب: ቁጥር መቁጠር፣ ምርመራ።
• فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ: ከበደለኞች ትሆናለህ።

የአንቀጹ ትርጉም፦

አንተ ነቢይ ሆይ! ጌታቸውን በማለዳና በማታ የሚጠሩትን፣ በሥራቸው የአላህን ውዴታ ብቻ የሚፈልጉትን ደካማ ሙስሊሞች ከመጅሊስህ አታርቅ። እነዚህ ሰዎች ምንም ቢሆኑ፣ ቁጥራቸው በአንተ ላይ የለብህም፤ ቁጥርህም በእነሱ ላይ የለብም። ስለዚህ እነሱን አርቀህ ከአላህ ድንበር ተላላፊዎች ከሆኑት መካከል አትሁን።

ይህች አንቀጽ የወረደችው አንዳንድ ታላላቅ የቀረሽ መሪዎች ነቢዩ ሰላለሁ አለው ላይ ቀርበው፣ እነዚህ ደካማ ሙስሊሞች ከመጅሊስህ ቢርቁ እኛ እናምናለን ብለው ሲጠይቁ ነው። ነቢዩም ልቡ ሊለሰልስ ተፈለገ። አላህ ግን ይህን አገታው። ምክንያቱም እምነት የልብ ጉዳይ ነው፤ በሰው ብዛትና በሀብት አይመዘንም። አላህ ልቦችን የሚመረምር ነው። እነዚህ ደካማ ሙስሊሞች በቀን ሁለት ጊዜ በትጋት የሚጸልዩ፣ ሥራቸውን ለአላህ ብቻ የሚያጠሩ ናቸው። እነሱን ማራቅ የአላህን ድንበር ማለፍ ነው። ስለዚህ ነቢዩ ሰላለሁ አለው እነሱን አላራቀም። እኛም ይህን ትምህርት ተማርተን በእምነት ወንድሞቻችንን በየደረጃቸው ሁሉ እንቀበል። አላህ የሚመለከተው ልብንና ተግባርን ነው፤ ውጫዊ መልክንና ሀብትን አይደለም። እንዲህ ያለው አስተምህሮ ልብን የሚያለሰልስ፣ ወንድማማችነትን የሚያጠናክርና ሁሉንም ሰው በእምነት ወደ አላህ የሚጠራ ነው። እንግዲህ እኛም በዚህ መንገድ ላይ እንጽና፤ ሁሉንም ሰው በእምነት እንቀበል፤ ልባችንን ለአላህ እናጥራ።