Surja El-En'am — Ajet 53

Kuptimet e fjalëve:

• Fetenna: I sprovuam, i vumë në provë.
• Lijequlû: Që të thonë (për t’u bërë provë dhe sprovë për ta).
• E alesallahu bi a’leme bish-shakirin: A nuk është Allahu më i Dijshmi për ata që i falënderojnë (mirënjohësit)?

Tefsiri i Ajetit:

Ashtu siç i sprovuam popujt e mëparshëm me të mira dhe të këqija, po ashtu i sprovuam edhe këta njerëz njëri me tjetrin. Ne i bëmë ata të ndryshëm në pasuri, fuqi dhe pozitë – disa i bëmë të pasur e disa të varfër, disa të fortë e disa të dobët – në mënyrë që të kenë nevojë njëri për tjetrin dhe që kjo të jetë provë për ta. Për shkak të kësaj sprove, jobesimtarët pasanikë, kur shihnin se besimtarët e varfër dhe të dobët po i prinë në besim, thoshin me përbuzje dhe habi: "A këta janë ata që Allahu i ka dhuruar mirësinë e udhëzimit në Islam, e jo ne?! Nëse feja ishte e mirë, ata nuk do të na kishin kaluar neve!" A nuk është Allahu më i Dijshmi për ata që ia falënderojnë mirësinë dhe e pranojnë të vërtetën me zemër të sinqertë? Ai i di ata që e meritojnë udhëzimin dhe i dallon nga ata që nuk e meritojnë, sepse Ai i njeh zemrat dhe qëllimet e krijesave të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Diferencat në pasuri dhe pozitë mes njerëzve janë pjesë e urtësisë dhe sprovës hyjnore, jo shenjë e dashurisë ose urrejtjes së Allahut ndaj dikujt.
2. Njeriu nuk duhet ta masë vlerën e fesë dhe të njerëzve me pasurinë apo pozitën shoqërore, sepse kriteri tek Allahu është mirënjohja dhe sinqeriteti në besim.
3. Allahu i di ata që e falënderojnë për mirësitë e Tij dhe i nderon ata me udhëzim, ndërsa ata që janë mendjemëdhenj dhe përçmojnë të tjerët, i lë në humbje.
4. Mirësia më e madhe është udhëzimi në Islam, dhe kjo është dhuratë nga Allahu që u jepet atyre që Ai i do, pavarësisht pasurisë apo varfërisë së tyre.
5. Të varfërit dhe të dobëtit që e pranojnë të vërtetën shpejt janë shembull i mirë për ne, sepse zemrat e tyre janë më të pastra nga krenaria dhe mendjemadhësia.