Wa zaril lazeenat takhazoo deenahum la`ibanwwa lahwanw wa gharrat humul ha yaatud dunyaa; wa zakkir biheee an tubsala nafsum bimaa kasabat laisa lahaa min doonil laahi waliyyunw wa laa shafee`unw wa in ta`dil kulla `adlil laa yu`khaz minhaa; ulaaa `ikal lazeena ubsiloo bimaa kasaboo lahum sharaabum min hameeminw wa `azaabun aleemum bimaa kaanoo yakkfuroon
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва тарк кун он касонеро, ки дини худ бозичаву лаҳв гирифтаанд ва зиндагонии дунё фиребашон дод. Ва ба Қуръон пандашон деҳ мабодо бар ҷазои амалҳои хеш гирифтор ояид. Ғайри Худо додрасу шафеъе надоранд. Ва агар барои раҳоии хеш ҳар гуна фидя диҳанд, пазируфта нахоҳад шуд. Инҳо ба уқубати аъмоли худ гирифтор ва ба ҷазои он ки кофир шудаанд, барояшон шаробе аз оби ҷӯшон ва азобе дардовар муҳайё шудааст.
🌐 Additional reference in Русский
🌐 Русский
Покинь ты тех, кто на религию свою Как на забаву и пустую тщЕту смотрит, - Их искушения текущей жизни совратили. Но, (уходя), ты этим возвести им то, Что всякая душа себе погибель предваряет Тем, что стяжала (на земле); И нет ей ни заступника, ни покровителя, кроме Аллаха. И что б она ни предложила (во искупление греха), Там от нее никто не примет. Таков удел всех тех, кто обречен на гибель За то, что предварил себе (деяньями своими). Им - жажду утолять кипящею струей, И им - мучительная кара За то, что не уверовали (в Бога).
«تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ» — ҳар гуна фидя ва бадал диҳад.
«حَمِيمٍ» — оби ҷӯшони бағоят гарм.
Тафсири оят:
Эй Паёмбар, аз он касоне рӯй гардон, ки дини худро — дини исломро, ки ба он даъват шуда буданд — бозӣ ва саргармӣ қарор доданд; Қуръонро масхара мекарданд ва аз он рӯй мегардонданд. Зиндагии дунё бо зебу зинати гузарои худ онҳоро фирефта кард, то ҷое ки ҳатто рӯзи қиёматро инкор карданд. Аз ин рӯ, аз онҳо рӯй гардон ва ба онҳо таваҷҷуҳ накун.
Ва мардумро бо ин Қуръон панд деҳ ва огоҳ соз, то нафасе ба сабаби гуноҳҳое, ки кардааст, ба ҳалокат супурда нашавад. Чунин нафасро ғайри Худо ҳеҷ ёрӣ диҳандае нест, ки аз азоби Ӯ наҷоташ диҳад, ва ҳеҷ шафоаткунандае нест, ки дар пеши Худо барояш шафоат кунад. Агар хоҳад ҳар гуна фидя ва бадал диҳад, аз ӯ қабул нахоҳад шуд.
Онҳо касоне ҳастанд, ки ба сабаби аъмоли бади худ ба ҳалокат супурда шуданд. Барои онҳо дар охират нӯшокие аз оби ҷӯшони бағоят гарм аст ва азобе дардовар, ба сабаби он ки ба Худо ва Паёмбараш ва дини ислом кофир шуда буданд.
Фоидаҳои ин оят:
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки дини Худоро набояд сабук гирифт ва бо он бозӣ кард; дини ислом ҷиддӣ ва муқаддас аст.
Зиндагии дунё бо зебу зинати худ набояд моро фирефта кунад ва аз охират ғофил созад.
Қуръон сарчашмаи панд ва огоҳист; бояд онро бихонем, бифаҳмем ва ба он амал кунем, то аз ҳалокат наҷот ёбем.
Дар рӯзи қиёмат ҳеҷ кас наметавонад ба мо ёрӣ диҳад ё шафоат кунад, магар бо фармони Худо; пас бояд дар дунё ба Худо таваккул кунем ва амали солеҳ анҷом диҳем.
Ин оят моро ба тавба ва бозгашт ба сӯи Худо ташвиқ мекунад, зеро то дами марг ва рӯзи қиёмат фурсати тавба вуҷуд дорад.
Ин оят ҳамчунин меомӯзад, ки мо бояд мардумро бо нармӣ ва ҳикмат ба роҳи Худо даъват кунем ва онҳоро аз оқибати бади кофирон огоҳ созем.
Ва тарк кун он касонеро, ки дини худ бозичаву лаҳв гирифтаанд ва зиндагонии дунё фиребашон дод. Ва ба Қуръон пандашон деҳ мабодо бар ҷазои амалҳои хеш гирифтор ояид. Ғайри Худо додрасу шафеъе надоранд. Ва агар барои раҳоии хеш ҳар гуна фидя диҳанд, пазируфта нахоҳад шуд. Инҳо ба уқубати аъмоли худ гирифтор ва ба ҷазои он ки кофир шудаанд, барояшон шаробе аз оби ҷӯшон ва азобе дардовар муҳайё шудааст.
Ва чун бубинӣ, ки дар оёти Мо аз рӯи масхара гуфтугӯ мекунанд, аз онҳо рӯйгардон шав, то ба сухане ғайри он сар кунанд. Ва агар шайтон туро ба фаромӯшӣ афканад, чун ба ёдат омад, бо он мардуми ситамкора манишин.
Ва тарк кун он касонеро, ки дини худ бозичаву лаҳв гирифтаанд ва зиндагонии дунё фиребашон дод. Ва ба Қуръон пандашон деҳ мабодо бар ҷазои амалҳои хеш гирифтор ояид. Ғайри Худо додрасу шафеъе надоранд. Ва агар барои раҳоии хеш ҳар гуна фидя диҳанд, пазируфта нахоҳад шуд. Инҳо ба уқубати аъмоли худ гирифтор ва ба ҷазои он ки кофир шудаанд, барояшон шаробе аз оби ҷӯшон ва азобе дардовар муҳайё шудааст.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.