انعام سۈرىسى — ئايەت 74

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• آزر: ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتىسىنىڭ ئىسمى.
• ئەسنام: بۇتلار، يەنى ياغاچ، تاش قاتارلىق ماددىيلاردىن ياسالغان ۋە ئىلاھ قىلىپ چوقۇنۇلىدىغان نەرسىلەر.
• زەلال: ھەقىقەتتىن چەتنەپ، توغرا يولدىن ئازغانلىق.
• مۇبىن: ئوچۇق، ئاشكارا، ھېچقانداق شەك-شۈبھىسىز.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتىسى آزرغا قىلغان سۆزىنى ئەسلىگىن. ئۇ ئاتىسىغا: «ئەي ئاتا! سەن بۇتلارنى ئۆزۈڭگە ئىلاھ قىلىپ چوقۇنامسەن؟ ئۇلار ھېچقانداق نەرسە يارىتالمايدۇ، پايدا-زىيان يەتكۈزەلمەيدۇ. مەن سېنى ۋە سېنىڭ قەۋمىڭنى ئوچۇق-ئاشكارا بىر گۇمراھلىقتا كۆرۈۋاتىمەن» دېدى.

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئاتىسىغا ناھايىتى ئەدەپلىك ۋە مېھرىبانلىق بىلەن مۇراجىئەت قىلىپ، ئۇلارنىڭ بۇتپەرەسلىكىنىڭ ھەقىقەتتىن قانچىلىك يىراق ئىكەنلىكىنى، ئاللاھ تائالادىن باشقا چوقۇنۇۋاتقان نەرسىلەرنىڭ ھەقىقىي ئىلاھ ئەمەسلىكىنى ئوچۇق بايان قىلدى. ئۇلارنىڭ بۇتپەرەسلىكى ئوچۇق-ئاشكارا گۇمراھلىق بولۇپ، ھەقىقەت يولىدىن پۈتۈنلەي چەتنەپ كەتكەنلىك ئىدى. چۈنكى ئىبادەتكە لايىق يېگانە زات ئاللاھ تائالادۇر، ئۇنىڭدىن باشقا چوقۇنۇۋاتقان ھەممە نەرسە باتىل ۋە ئاساسسىزدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت يولىغا چاقىرغاندا ئەدەپ ۋە مېھرىبانلىق بىلەن چاقىرىش كېرەك، شۇنداقلا ئاللاھ تائالادىن باشقا ھېچنەرسىگە چوقۇنماسلىق، پەقەت يېگانە ئاللاھقا ئىبادەت قىلىش لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە گۇمراھلىقتىن ساقلىسۇن.