Sure En'âm — Ayet 74

Kelime Anlamları:

• Âzer: Hz. İbrahim'in (a.s.) putperest olan babasının ismi.
• Esinâm (أصنام): Putlar, tapınılan heykeller.
• Âlihe (آلهة): İlahlar, tanrılar.
• Dalâl (ضلال): Doğru yoldan sapma, hakikatten uzaklaşma.
• Mübîn (مبين): Apaçık, çok açık ve seçik olan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Hz. İbrahim'in (a.s.) babasına yaptığı o muhteşem tebliğ ve irşadını bizlere haber vermektedir. Ey Resûl! Sen de o zamanı hatırla ki, İbrahim (a.s.) putperest olan babası Âzer'e şöyle demişti: "Ey babam! Sen, kendilerine ne fayda ne de zarar veremeyen, duymayan, görmeyen, konuşmayan bu cansız putları nasıl olur da Allah'tan başka ilâhlar edinirsin?! Bunlara kulluk ederek Allah'a ortak koşuyorsun! Ben senin ve seninle birlikte bu putlara tapan kavminin, apaçık bir sapıklık içinde olduğunu görüyorum. Sizler, kâinatı yaratan, rızık veren, dirilten ve öldüren tek Allah'ı bırakıp da kendi ellerinizle yonttuğunuz bu heykellere tapmakla doğru yoldan büsbütün ayrılmışsınız."

Hz. İbrahim (a.s.), bu sözleriyle babasına karşı son derece yumuşak, nazik ve hürmetkâr bir üslup kullanmış, "Ey babacığım" diyerek ona olan saygısını korumuştur. Ancak hakikatı da asla taviz vermeden, apaçık bir şekilde ifade etmiştir. O, babasının ve kavminin içinde bulunduğu durumun ne kadar vahim olduğunu, bunun açık bir sapkınlık olduğunu haykırmıştır.

Bu kıssada bizler için çok büyük dersler vardır: Öncelikle, İslam davetçileri ve müminler, en yakınları dahi olsa, insanları şirkten ve küfürden kurtarmak için gayret etmelidirler. İkinci olarak, hakikati anlatırken üslubun yumuşak ve gönül alıcı olması gerekir. Üçüncü olarak da, hiçbir akrabalık bağı, Allah'ın rızasına aykırı olan bir durumu onaylamayı gerektirmez. Hz. İbrahim (a.s.), babasına olan sevgisini ve saygısını korurken, onun bâtıl inancını asla tasvip etmemiş ve bu bâtılı açıkça reddetmiştir.

Sevgili kardeşlerim! Bugün bizler de Hz. İbrahim'in (a.s.) bu yolunu izlemeliyiz. Çevremizdeki insanları, özellikle de aile fertlerimizi, güzel bir üslupla, sabırla ve hikmetle Allah'a iman etmeye, O'na kulluk etmeye davet etmeliyiz. Unutmayalım ki, hidayet Allah'ın elindedir; bizim görevimiz sadece tebliğ etmek, anlatmak ve güzel örnek olmaktır. Rabbimiz, Hz. İbrahim'in (a.s.) bu samimi davetini kabul etmiş ve onu dost edinmiştir. Bizler de onun izinden giderek, hem dünyada hem ahirette kurtuluşa erenlerden olalım inşallah.