سوره صف — آیه 6

معانی کلمات:

• مُصَدِّقًا: تصدیقکننده، تأییدکننده.
• بَیِّنَات: دلایل روشن و معجزات آشکار.
• سِحْرٌ مُبِین: جادوی روشن و آشکار.

تفسیر آیه:

به یاد آور ای پیامبر، زمانی را که عیسی پسر مریم به قوم خود بنیاسرائیل گفت: من فرستادهی خدا به سوی شما هستم. او در همان حال که رسالت خود را اعلام میکرد، دو ویژگی مهم را بیان نمود: نخست اینکه توراتی را که پیش از او نازل شده بود تصدیق میکرد و آن را تأیید مینمود، و دوم اینکه بشارت میداد به آمدن پیامبری که پس از او خواهد آمد و نامش «احمد» است. این بشارت، نشانهی صدق دعوت او و پیوند رسالت او با رسالت پیامبر خاتم بود.

اما هنگامی که این پیامبر موعود (محمد صلیاللهعلیهوسلم) با معجزات و دلایل روشن به سراغ آنان آمد، بنیاسرائیل بهجای ایمان آوردن و پذیرش حق، گفتند: این چیزی که برای ما آورده، جادوی آشکاری است. آنان بهجای تسلیم شدن در برابر حقیقت، آن را سحر و افسون خواندند و راه انکار و تکذیب را در پیش گرفتند.

فواید و پیامهای آیه:

• پیامبران الهی همه حلقههای یک زنجیرهی واحدند و هر یک، پیامبر پیشین را تصدیق و به پیامبر پسین بشارت میدهند. این نشانهی انسجام و هماهنگی کامل رسالتهای آسمانی است.
• نام «احمد» و «محمد» هر دو از ریشهی «حمد» هستند و اشاره به ستایش و سپاس دارند؛ این نامها نشاندهندهی ویژگیهای برجستهی پیامبر اسلام و مقام والای اوست.
• بشارت عیسی به آمدن پیامبری پس از خود، دلیل روشنی بر صدق دعوت پیامبر اسلام و ارتباط عمیق میان ادیان آسمانی است.
• رویگردانی بنیاسرائیل از حق و نسبت دادن سحر به معجزات روشن، هشداری است برای همهی انسانها که مبادا با لجاجت و عناد، حقیقت را انکار کنند و از رحمت الهی محروم شوند.
• این آیه نشان میدهد که دشمنان حق، همیشه در برابر معجزات و دلایل روشن، بهانههای واهی میآورند و بهجای پذیرش حقیقت، آن را تحریف و تکذیب میکنند.