Suurah Al-Munaafiquun — Aayad 11

Macnaha Erayada:

• Ajal – Waqtiga la go’aamiyay ee dhimashada, cimriga qofka uu ku dhamaado.
• Khobiir – Mid wax walba ogaaday, aan waxba ka qarsoonaan.

Tafsiirka:

Waa wax sugan oo dhici kara in Eebbe dib u dhigo naf ama ajaal ka dib marka uu yimaado, haddii cimrigu dhamaado, ma jiro wax dib u dhigi kara ama hor marsiin kara. Marka ajal la yimaado, waxaa dhacda dhimashada, waxaana la joojiyaa camalka. Eebbe waa mid wax walba ogaaday, waxaad camal fashaan oo khayr iyo shar ahba waa ogyahay, waxaana idinka abaalgudi doonaa sida camalkiinnu yahay – haddii khayr yahay khayr buu idin siin doonaa, haddii shar yahayna shar buu idin siin doonaa. Aayadani waxay ku digaysaa dadka inay ka faa’iidaystaan cimrigooda ka hor dhimashada, isla markaana ayna ku dhagmin arrimaha adduunka oo iyaga ka iilaaliya camalka suuban.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Dardaaran iyo digtoonaan – Aayadani waxay ku boorrinaysaa dadka inay diyaar u ahaadaan dhimashada, oo ayna ku qaldan waqtigooda, maxaa yeelay ajal kuma yimaaddo dib u dhac ama horumar.
2. Caddaaladda Eebbe – Waxay muujinaysaa in Eebbe yahay kan kaliya ee go’aamiya cimriga, isagaana ugu xigga ah in laga cabsado oo loo hoggaansamo.
3. Xisaabinta iyo abaalgudka – Waxay xusuusinaysaa in Eebbe ogyahay wax kasta oo qofku falo, oo uu ka abaalgudi doono khayr iyo shar, taasoo ku kalifaysa dadka inay ku dadaalaan khayrka oo ay ka fogaadaan shar.
4. Waqtiga qaaliga ah – Waxay ku taabtaa qalbiga in cimrigu yahay hanti aan la soo celin karin, sidaa darteed waa in la ka faa’iidaystaa camal suuban ka hor inta ajal la iman.