சூரா அல்-முனாஃபிகூன் — வசனம் 11

சொற்பொருள்:

• நுஃப்சன் (نَفْسًا): ஓர் ஆத்மா, ஓர் உயிர்.
• அஜலுஹா (أَجَلُهَا): அதன் தவணை, அதாவது மரணத்திற்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம்.
• கபீர் (خَبِير): மிக அறிந்தவன், எதுவும் மறைந்திராதவன்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு நல்லுபதேசம் செய்து, அவர்கள் இம்மையிலேயே நன்மையான செயல்களைச் செய்து மறுமைக்குத் தயாராகுமாறு அழைக்கிறான். இந்த வசனத்தில், மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒரு உண்மை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறான். ஒரு மனிதனின் ஆயுள் முடிவடையும் தவணை வந்துவிட்டால், அதை அல்லாஹ் சிறிதும் பின்போட மாட்டான். அவனுடைய விதி நிறைவேறியதும், அந்த நபர் இந்த உலகை விட்டு பிரிந்தே ஆக வேண்டும். இது எவருக்கும் விதிவிலக்கல்ல; இளையோர், முதியோர், பணக்காரர், ஏழை என அனைவருக்கும் பொருந்தும்.

மேலும், அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் அனைத்து செயல்களையும் முழுமையாக அறிந்தவன். அவர்கள் செய்யும் நன்மை, தீமை எதுவும் அவனுக்கு மறைந்திருக்காது. அவர்கள் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அவன் அவர்களுக்கு கூலி அல்லது தண்டனை வழங்குவான். நன்மை செய்தவர்களுக்கு நன்மை, தீமை செய்தவர்களுக்கு தீமை என்பது உறுதி.

பயன்கள்:

1. மரணம் என்பது உறுதியானது; அதை நினைவில் வைத்து, ஒவ்வொரு மனிதனும் நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வேண்டும்.
2. ஆயுள் நீளம் என்று எவரும் ஏமாற்றத்தில் இருக்கக்கூடாது; இன்றே நல்லதைச் செய்ய முயற்சிக்க வேண்டும்.
3. அல்லாஹ்வின் கண்காணிப்பு எப்போதும் நம்மீது உள்ளது; எனவே இரகசியமாகவும் வெளிப்படையாகவும் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் அவனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
4. இந்த வசனம் மனிதனை நல்லொழுக்கத்திற்கு அழைக்கிறது; ஏனெனில் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் பதில் உண்டு என்பது உறுதி.
5. மரணத்தை நினைவுகூர்வது இதயத்தை மென்மையாக்கி, உலக இன்பங்களில் மூழ்காமல் மறுமைக்குத் தயாராக உதவுகிறது.