Təğabun surəsi — Ayə 16

Bəzi kəlmələrin izahı:

• اتَّقُوا (ittəqu): Allahın əmrlərinə riayət edib qadağanlarından çəkinmək, Ona qarşı məsuliyyət hissi ilə yaşamaq.
• مَا اسْتَطَعْتُمْ (mə-stətə'tum): Gücünüz çatdığı qədər, bacardığınız həddə.
• اسْمَعُوا (isməu): Eşidin — yalnız qulaqla deyil, qəlblə qəbul edərək, düşünərək dinləmək.
• أَطِيعُوا (ətiu): İtaət edin — Allahın və Peyğəmbərinin əmrlərinə tabe olun.
• أَنفِقُوا (ənfiqu): Allahın verdiyi ruzidən xeyir yollarında xərcləyin.
• شُحَّ نَفْسِهِ (şuhhə nəfsihi): Nəfsin xəsisliyi, tamahkarlığı — insanı xeyir işlərdən saxlayan daxili xislət.
• الْمُفْلِحُونَ (əl-muflihun): Uğur qazananlar, nicat tapanlar, istədiklərinə nail olub qorxduqlarından xilas olanlar.

Ayənin təfsiri:

Ey iman gətirənlər! Allah qarşısında məsuliyyətinizi dərk edin və Ona qarşı borcunuzu yerinə yetirməyə var gücünüzlə çalışın. Allah heç bir kimsəyə gücündən artıq yük yükləməz. Ona görə də sizdən istənilən, bacardığınız qədər Allahın əmrlərinə əməl etmək, qadağan etdiyi şeylərdən isə uzaq durmaqdır. Bu yolda əlacsız qaldığınız an Allah sizi bağışlayar, çünki O, çox bağışlayan və rəhmlidir.

Sonra Allah buyurur: "Eşidin!" — yəni Peyğəmbərə (sallallahu aleyhi və səlləm) nazil olan vəhyi qulaq asıb keçməyərək deyil, qəlbinizlə, düşünərək və qəbul edərək dinləyin. "İtaət edin!" — Allahın və Onun Rəsulunun əmrlərinə boyun əyin, qadağanlarından çəkinin. "İnfak edin!" — Allahın sizə əmanət verdiyi mal-dövlətdən Onun yolunda, yoxsullara, ehtiyac sahiblərinə və xeyirli işlərə xərcləyin. Bilin ki, bu xərclədiyiniz əslində özünüz üçün xeyirdir — axirətdə sizin faydanıza yazılacaq bir sərmayədir, dünyada isə qəlbinizi pak edər, bərəkət gətirər.

Sonra Allah böyük bir sirri bizə açır: "Kim nəfsinin xəsisliyindən qorunub saxlanılarsa, məhz onlar uğur qazananlardır." Xəsislik insanın içində gizlənən elə bir xəstəlikdir ki, onu yaxşılıq etməkdən, paylaşmaqdan, başqalarına kömək etməkdən saxlayır. Kim bu xəstəlikdən qurtularsa, o, həm dünyada rahatlıq, həm də axirətdə əbədi səadət tapar. Çünki əsl uğur mal yığmaqda deyil, qəlbi səxavətlə, əlləri verməklə, qəlbi Allah sevgisi ilə dolu olmaqdadır.

Bu ayə bizə öyrədir ki, din asanlıq dinidir — Allah bizdən bacardığımızı istəyir. Eyni zamanda bizə xatırladır ki, eşitmək tək kifayət deyil, itaət lazımdır; itaət də tək kifayət deyil, səxavət lazımdır. Və ən böyük qələbə — nəfsin tamahkarlığını yenməkdir. Gəlin bu ayənin nuru ilə qəlblərimizi yumşaldaq, əllərimizi açıq tutaq və Allahın bizə verdiyi nemətləri Onun razılığı yolunda xərcləyək. Unutmayaq ki, verən əl heç vaxt azalmaz — əksinə, Allah onu bərəkətlə artırar.