Аль-Мульк сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَسْمَعُ — ишетү, ләкин монда файдалы ишетү, хакны кабул итәрлек ишетү мәгънәсендә.
• نَعْقِلُ — акыл белән аңлау, хакны батылдан аера белү.
• السَّعِيرِ — кызган ут, ягъни җәһәннәм уты.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кәферләрнең җәһәннәмдәге хәлен сөйли. Алар ут эчендә ґәзаб чиккән вакытта, үкенеч һәм тәүбә белән әйтәләр: "Әгәр без дөньяда хакны ишетүчеләрчә ишетеп, аңлап, акылыбызны кулланып, файдалы ишетү белән ишеткән булсак, яки хакны батылдан аера белгән акыл белән аңлаган булсак, без әлбәттә иман китерер идек һәм бу кызган ут әһелләре арасында булмас идек". Алар моны әйткәндә, үзләренең дөньядагы гафләтләренә, пәйгамбәрләрнең чакыруларын тыңламауларына һәм акылларын файдаланмауларына үкенәләр. Ләкин бу үкенеч аларга инде һичнәрсә бирми, чөнки ґәзаб вакыты узган, тәүбә кабул ителми.

Аларның бу сүзләре — үзләренең гаепләрен танулары. Чөнки аларга пәйгамбәрләр килгән иде, Коръән иңгән иде, ләкин алар колакларын яптылар, акылларын кулланмадылар. Алар хакны ишеттеләр, ләкин файдалы ишетү белән ишетмәделәр — йөрәкләре мөһерләнгән иде. Алар акыл ияләре иде, ләкин ул акылны хакны кабул итү өчен кулланмадылар.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Ишетү һәм акыл — Аллаһының бөек нигъмәтләре, аларны хакны кабул итү һәм аңлау өчен кулланырга кирәк. Кем бу нигъмәтләрне дөрес кулланмый, ул аларны югалткан була.
2. Кыямәт көнендә кәферләр үзләренең хаталарын таныйлар, ләкин бу тану аларга файда бирми. Шуңа күрә без бүген, дөньяда вакыт бар чакта, хакны кабул итәргә ашыгырга тиешбез.
3. Коръән һәм пәйгамбәрләрнең өйрәтүләре — иң зур хәзинә. Аларны тыңлап, акылыбызны кулланып, туры юлга басарга тиешбез.
4. Үкенү һәм тәүбә өчен билгеле бер вакыт бар. Ул вакыт узгач, үкенүнең файдасы булмый. Димәк, без бүген үк Аллаһыга кайтырга, аның рәхмәтенә ирешергә ашыгырга тиешбез.
5. Бу аять безне Коръәнне тыңларга, аның мәгънәләрен аңларга һәм гамәл кылырга өнди. Коръән — туры юлга алып баручы яктылык, ул безне җәһәннәм утыннан саклап, җәннәткә илтә ала.