Suurah Al-Mulk — Aayad 20

Ereyo gaar ah oo macne u baahan:

• Jund: Askar, gaashaanle, ama cid kuu taagan oo kuu difaacaysa.
• Ghuruur: Khadasho, dhagar, iyo wax been ah oo qofku ku kalsoonaado.

Tafsirka:

Dabadeed Eebe wuxuu si cadho leh ugala hadlayaa gaalada su'aal inkir ah, isagoo leh: Yaa ah kan la yiraahdo waa askar iyo gaashaan idiin ah oo idinka difaacaya marka Eebaha Raxmaan uu doono inuu idinku cadaabo ama idinku dhibo? Ma jiro cid idin caawinaysa oo idinka badbaadinaysa marka Eebaha Raxmaan uu idinla yimaaddo cadaabkiisa. Haddaba haddii aydaan ka helin wax idin difaacaya Eebe ka sokow, sidee baad uga badbaadi doontaan cadaabkiisa?

Markaas Eebe wuxuu caddeeyay in gaaladu aanay ku sugnayn waxaan ahayn khadaasho iyo dhagar, maxaa yeelay Shaydaan baa iyaga khiyaameeyay oo ka dhigay inay u malaynayaan inay wax ku leeyihiin difaac iyo ka badbaado, iyagoo been ku sugan. Waxay u malaynayaan inay ku tiirsan yihiin wax aan jirin, sidaas darteed waxay ku nool yihiin kadhaasho iyo khiyaano, ma jiro wax iyaga caawinaya ama u difaacaya.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Kalsoonida Eebe oo keliya: Aayaddan waxay na baraysaa in kalsoonida dhabta ah ay tahay mid Eebe keliya lagu yeesho, ma jiro askar ama gaashaan ka badbaadin kara qof marka Eebe doorto inuu cadaabo.
2. Difaaca Eebe ayaa ah kan ugu weyn: Qofka Eebe uu ka difaaco, cidna kama cabsan karo, qofka Eebe uu iska daayo, cidna uma difaaci karto.
3. Cadaawada Shaydaanka: Shaydaanku waa cadowga dadka, wuxuuna ku dhagrayaa iyaga si uu uga leexiyo jidka toosan, sidaas darteed waa in aan ka digtoonaanaynaa khiyaanadiisa.
4. Xaqiiqda difaaca: Dadku waxay u baahan yihiin inay ogaadaan in difaaca dhabta ah uu yahay mid Eebe ka yimaadda, ma jiro cid kale oo difaaci karta marka Eebe doono inuu qof dhibo.
5. Ka fogaanshaha khadaashada: Aayaddan waxay nagu digaysaa inaanan ku noolaan khadaasho iyo been, laakiin aan ku tiirsanaanno xaqiiqda iyo runta, oo aan Eebe keliya ku kalsoonaanno.