سورت حاقه — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• سَخَّرَهَا: هغه (باد) یې پرې مسلط کړه او په زور سره یې ورته راولېږله.
• حُسُومًا: پرلهپسې او پرلهپسې، چې بېخي نه درېدله.
• صَرْعَىٰ: مړه او په ځمکه ښکاره شوي.
• أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ: د کجورو هغه تنې چې ریښې یې پرې شوې وي او دننه له تشوالي او ورستوالي سره په ځمکه څېرمه پرتې وي.

تفسیر:

الله تعالیٰ پر عاد قوم باندې داسې سخته او یخه باد راولېږله چې په سختۍ سره یې پرې مسلط کړه، او دا باد پرلهپسې اوه شپې او اته ورځې پرې روان و، چې هیڅ کله یې نه درېدل او نه یې کمښت کاوه. په دې موده کې به تاسو هغه قوم په خپلو کورونو کې مړه او په ځمکه څېرمه پروت لیدل، لکه د کجورو هغه تنې چې له بېخه پرې شوې وي او دننه یې تش او ورستي وي. دا د دوی د سرکشۍ او د الله تعالیٰ د نافرمانۍ سزا وه، چې په بشپړ ډول له منځه ولاړل او هیڅ څوک ترې پاتې نه شول.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالیٰ د قدرت او عظمت یادونه کوي، چې کله وغواړي، د خپلو مخلوقاتو په وسیله سرکش قومونه له منځه وړي.
• د عذاب په راتګ سره د الله تعالیٰ عذاب هیڅوک نشي مخنیوی کولی، نو مونږ باید له نافرمانۍ څخه ډډه وکړو او د الله تعالیٰ په رحمت او عذاب باندې باور ولرو.
• په دې آیت کې د صبر او استقامت درس دی، چې که څه هم عذاب ځنډېدلی وي، خو د الله تعالیٰ سزا حتمي ده، نو مونږ باید په نیکو اعمالو سره د هغه رضا ترلاسه کړو.
• دا خبره مونږ ته د اسلام د حقانیت ثبوت هم دی، ځکه چې دا کیسې په قرآن کښې په رښتیني توګه بیان شوې دي او مونږ یې باید د عبرت په سترګه وګورو.