Surah Al-Haqqah — Aya 7

Ma’anonin Kalmomi:

• سَخَّرَهَا: Ya aike ta da ƙarfi da wahala.
• حُسُومًا: A jere ba tare da tsayawa ba.
• صَرْعَى: Matattu faɗaɗɓu a ƙasa.
• أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ: Tushen itacen dabino da ya faɗi ya ɓace cikinsa.

Fassarar Aya:

Allah ya aike da wannan iska mai tsananin sanyi a kansu (mutanen Ad) na tsawon dare bakwai da kwana takwas a jere, ba tare da wata hutu ba. A cikin wannan lokaci, kana ganin mutanen sun mutu faɗaɗɓu a ƙasarsu, suna kama da tushen itatuwan dabino da suka faɗi suka ɓace cikinsu, saboda tsananin halakar da iskar ta yi musu.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa azabar Allah na iya zuwa ta hanyoyi dabam-dabam, kamar yadda ya halaka mutanen Ad da iska mai sanyi, don haka ya kamata mu ji tsoron Allah mu bi umarninsa.
2. Tana tunatar da mu cewa duk wani mai girman kai da girman kansa a duniya, Allah zai iya ƙasƙantar da shi a cikin ɗan lokaci kaɗan, kamar yadda waɗannan mutane masu ƙarfi suka zama kamar tushen itace da ya ruɓe.
3. Tana ƙarfafa mu mu yi godiya ga Allah da ya tsira da mu daga irin waɗannan azabai, kuma mu yi amfani da rayuwarmu wajen yin ayyukan alheri da biyayya ga Allah, domin mu sami tsira a duniya da lahire.