Surja El-Hakka — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• سَخَّرَهَا: E dërgoi atë (erën) me forcë dhe fuqi mbi ta.
• حُسُومًا: Të njëpasnjëshme, pa ndërprerje, ditë e natë pa pushim.
• صَرْعَى: Të vdekur të rrëzuar përtokë.
• أَعْجَازُ نَخْلٍ: Trungjet e palmave.
• خَاوِيَةٍ: Të rrëzuara dhe të zbrazëta nga brenda (të kalbura).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se si e shkatërroi popullin e Adit, të cilët nuk i besuan profetit të tyre Hud. Ai u dërgoi atyre një erë të akullt dhe shumë të fortë, të cilën e kontrolloi dhe e bëri të veprojë mbi ta për shtatë net dhe tetë ditë rresht, pa ndërprerje asnjë moment. Ajo erë i shkatërroi ata krejtësisht, deri sa i la të vdekur të rrëzuar në tokë, si trungje palmash të rrëzuara dhe të zbrazëta nga brenda. Pamja e tyre ishte e tmerrshme: trupa të pajetë të shpërndarë, si pemë të mëdha të shkulura nga rrënjët. Kjo ishte ndëshkimi i tyre për shkak të mohimit dhe arrogancës së tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut është absolute: Ai i nënshtron forcat e natyrës sipas dëshirës së Tij; erën e bën shkatërrim për një popull dhe mëshirë për një tjetër.
2. Ndëshkimi i mohuesve është i sigurt: Kur populli i Adit u tregua arrogant dhe refuzoi të besojë, Allahu i shkatërroi ata në mënyrë të plotë, duke treguar se askush nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Tij.
3. Mësimi nga historia: Kjo ngjarje na kujton se fuqia dhe pasuria (siç e kishte populli i Adit) nuk mbrojnë nga dënimi i Allahut, prandaj duhet të jemi të përulur dhe falënderues ndaj Tij.
4. Rëndësia e durimit dhe besimit: Besimtari duhet të dijë se ndihma e Allahut vjen pas sprovës, dhe se Ai nuk i lë pa ndihmë ata që i binden Atij, ashtu siç nuk i lë pa dënim ata që e kundërshtojnë.