سورت اعراف — آیت 126

د کلمو معناګانې:

• تَنقِم: کرکه کول، عیب لګول، ګناه ګڼل.
• أَفْرِغ: راېچول، پرې کول، ډېر ورکول.
• صَبْرًا: زغم، ثبات، د زړه ټینګښت.
• تَوَفَّنَا: مونږ وفات کړه، مونږ مړه کړه.
• مُسْلِمِينَ: ستا امر ته تسلیم شوي، د ستا پیروي کوونکي.

د آیت تفسیر:

مؤمنانو د فرعون د ګواښ او د هغه د ظلم په وړاندې په زړورتیا سره وویل: اې فرعونه! ته زمونږ څخه هېڅ عیب او کرکه نه لرې، مګر دا چې مونږ زمونږ د رب په نښو او معجزو ایمان راوړی دی، هغه نښې چې زمونږ رب ته رالېږلې وې او مونږ ته د موسى عليه السلام په لاس راغلې. که دا زمونږ ګناه ده، نو دا زمونږ تر ټولو لوړ فضل او شرف دی. بیا دوی په خپل رب باندې په ژړا او عاجزۍ سره مخ شول او ویې ویل: اې زمونږ ربه! پر مونږ باندې دومره ډېر صبر او زغم راواخله چې زمونږ زړونه ترې ډک شي، ترڅو ستا په لار کې ثابت قدم پاتې شو او د دې ظالم په وېره کې نه ډوب شو. او مونږ داسې حال کې وفات کړه چې ستا امر ته تسلیم شوي او ستا د رسول پیروي کوونکي یو.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د ایمان د عزت احساس: مؤمن باید د خپل ایمان په وجه ویاړي او د ظالمانو په وړاندې د خپل عقیدې دفاع وکړي، ځکه چې ایمان تر ټولو لوړ نعمت دی.
2. په مصیبت کې د صبر غوښتل: کله چې پر مؤمن سختیانې راشي، نو باید له الله څخه صبر او ثبات وغواړي، نه دا چې ناامیده شي.
3. د مرګ په وخت کې د اسلام د حالت غوښتنه: مؤمن باید تل د دې لپاره دعا وکړي چې د هغه پایله په اسلام او ایمان باندې وي، ځکه چې په اسلام باندې مړینه د سعادت نښه ده.
4. د ظالم په وړاندې زړورتیا: دا آیت مونږ ته زده کوي چې د حق په وړاندې باید له هیچا ونه وېرېږو، حتی که د فرعون په څېر ظالم وي، ځکه چې بریا د الله له خوا ده.
5. د الله په رحمت باندې توکل: کله چې مؤمن له الله سره دعا کوي، نو الله د هغه دعا مني او هغه ته د صبر او ثبات توان ورکوي.