ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 126

የቃላት ትርጉም፦

• ታንቂም (ትነቅም)፡- ትጠላለህ፣ ትነቅፋለህ፣ በስህተት ትይዛለህ።
• አፍሪግ (አፍሪግ)፡- አፍስስ፣ አንሳ፣ በስፋት ስጠን።
• ሳብር፡- ትዕግስት፣ ጽናት፣ በላይ መቆም።
• ተወፋና (ተወፋና)፡- ግደለን፣ ሙታን አድርገን ውሰደን።
• ሙስሊሚን፡- ለአንተ ታዛዦች፣ ለአንተ ፈቃድ ሰጪዎች፣ መልእክተኛህን ተከታዮች።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፦

እነዚህ አማኞች የሙሳ ተከታዮች ለፈርዖን ሲመልሱ እንዲህ አሉ፡- “አንተ ከእኛ የምትጠላው እና የምትነቅፈው ነገር ቢኖር፣ እኛ በጌታችን ተአምራትና ማስረጃዎች ማመናችን ብቻ ነው። እነዚህ ተአምራት በሙሳ እጅ ላይ በግልጽ ሲመጡ አየናቸው፣ እውነት መሆናቸውንም አረጋገጥን። ይህ ማመን በጎ ተግባር እንጂ የሚወቀስ ነገር አይደለም። ከዚያም ወደ አላህ ተመለሱ፣ በጸሎት እየተማጸኑ እንዲህ አሉ፡- “ጌታችን ሆይ! በላያችን ላይ ትዕግስትን አፍስስ፣ በእምነታችን ላይ እንድንጸና ከልብህ የሆነን ጽናት ስጠን። ነፍሳችንንም ለአንተ ታዛዦች፣ ለመልእክተኛህ ተከታዮች ኾነን ውሰደን።”

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. አማኙ በእውነት ላይ ከመሆኑ የተነሳ ተቃዋሚዎች ቢወቅሱት፣ ቢያስፈራሩትም እንኳ አይናወጥም፤ ይህ የእምነት ጥንካሬ ምልክት ነው።
2. አማኙ በጭንቀትና በፈተና ጊዜ ወደ አላህ መመለስና መጸለይ የእምነቱ ዋና መገለጫ ነው።
3. ትዕግስት ከአላህ የሚጠየቅ በጎ ስጦታ ነው፤ ሰው በራሱ ጥንካሬ ሳይሆን በአላህ እርዳታ ነው የሚጸናው።
4. አማኙ ሁልጊዜ በእስልምና ላይ ኾኖ መሞትን ይመኛል፤ ይህም የሚያሳየው ሞት የህይወት ፍጻሜ ብቻ ሳይሆን ወደ አላህ መመለስ መሆኑን መገንዘቡን ነው።
5. የእውነት ባለቤቶች በችግር ጊዜ እንኳ ቃላቸውን ጠብቀው የሚናገሩት በጥብቅና ነው፤ ፈርዖን ባስፈራራቸውም እምነታቸውን አልተዉም።