Сураи Аль-Араф Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Меҳтарони қавми Фиръавн гуфтанд: Оё Мӯсо ва қавмашро мегузорӣ, то…

Аль-Араф · 127/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ ۝١٢٧

🔤 Transliteration

Wa qaalal mala-u min qawmi Fir`awna atazaru Moosaa wa qawmahoo liyufsidoo fil ardi wa yazaraka wa aalihatak; qaala sanuqattilu abnaaa `ahum wa nastahyee nisaaa`ahum wa innaa fawqahum qaahiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Меҳтарони қавми Фиръавн гуфтанд: Оё Мӯсо ва қавмашро мегузорӣ, то дар замин фасод кунанд ва туву худоёнатро тарк гӯянд?» Гуфт: «Писаронашонро хоҳам кушт ва занонашонро зинда хоҳам гузошт. Мо болотар аз онҳоем ва бар онҳо ғалаба меёбем!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «الْمَلَأُ»: бузургону сарварони қавм, ашроф ва пешвоёни мардум.

— «أَتَذَرُ»: оё тарк мекунӣ, оё мегузорӣ.

— «لِيُفْسِدُوا»: то ки фасод кунанд, вайронкорӣ намоянд.

— «آلِهَتَكَ»: худоёни ту, маъбудоти ту.

— «سَنُقَتِّلُ»: ба зудӣ мекушем, ба қатл расонем (бо шиддат ва бисёр).

— «نَسْتَحْيِي»: зинда мегузорем, бақо медиҳем.

— «قَاهِرُونَ»: ғолибон, зӯроварон, болодастон.

Тафсири оят:

Ва бузургону сарварони қавми фиръавн ба фиръавн гуфтанд: «Оё Мӯсо ва қавмашро тарк мекунӣ, то ки дар замин фасод кунанд ва туро бо худоёнат тарк намоянд?» Онҳо мехостанд фиръавнро ба муқобили Мӯсо (алайҳис-салом) ва мӯъминон барангезанд ва тарсонанд, ки гӯё Мӯсо ва пайравонаш дар Миср вайронкорӣ мекунанд ва мардумро ба парастиши Худои ягона даъват намуда, аз парастиши фиръавн ва худоёни сохтаи ӯ бозмедоранд. Ин суханони онҳо дар ҳақиқат фасод набуд, балки даъвати ҳақ буд, вале онҳо онро фасод номиданд, то ки фиръавнро ба зулму ситам бар зидди банӣ Исроил барангезанд.

Фиръавн дар ҷавоб гуфт: «Ба зудӣ писарони банӣ Исроилро мекушем ва занонашонро зинда мегузорем, то ки ба мо хидмат кунанд, ва ҳамоно мо бар онҳо ғолиб ва болодастем.» Ин амали зулму ситам ва куштори фарзандони мардона ва зинда гузоштани занон барои хидмат буд, ки фиръавн пеш аз ин низ чунин мекард. Ӯ мехост бо ин роҳ банӣ Исроилро заиф ва хор намояд ва аз пайравии Мӯсо (алайҳис-салом) боздорад. Вале Худованди мутаъол ҳамеша бар золимон ғолиб аст ва онҳоро ба зудӣ нобуд хоҳад кард.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати даъвати паёмбарон ислоҳ ва поксозии ҷомеа аст, на фасод, ҳарчанд душманон онро фасод номанд.

— Золимон ҳамеша барои нигоҳ доштани ҳокимияти худ ба зӯру зулм паноҳ мебаранд, вале ниҳоят мағлуб мешаванд.

— Худованди мутаъол қудрати худро бар золимон нишон медиҳад ва бандагони мӯъмини худро ёрӣ мекунад.

— Ин оят сабреро таълим медиҳад, ки мӯъминон дар роҳи даъват ба Худо бо озмоишҳо рӯбарӯ мешаванд, вале бояд устувор бошанд.

— Даъвати тавҳид ҳамеша ба муқобилияти золимон дучор мешавад, аммо ин муқобилият набояд мӯъминонро аз роҳи ҳақ боздорад.

— Ин оят моро ба ёд меорад, ки ҳамаи тадбирҳои золимон зидди Худо ва паёмбаронаш бесамар аст ва анҷоми онҳо нобудӣ аст.

📜 Оят 125-129 — Сураи Аль-Араф

125قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

Гуфтанд: «Мо ба назди Парвардигорамон бозмегардем!

126وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا ۚ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ

Хашм бар мо мегирӣ, ба; рои оя ки чун нишонаҳои Парвардигорамон бар мо ошкор шуд, ба онҳо имон овардем. Эй Парвардигори мо, бар мо сабр бибор ва моро мусалмон бимирон!

127وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ

128قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا ۖ إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ

Мӯсо ба қавмаш гуфт: «Аз Худо мадад ҷӯед ва сабр пеша созед, ки ин замин аз они Худост ва ба ҳар кас аз бандагонаш, ки бихоҳад, онро ба мерос медиҳад. Ва оқибати нек аз они парҳезгорон аст!»

129قَالُوا أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِن بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

Гуфтанд: «Пеш аз он ки ту биёӣ, дар ранҷ будем ва пас аз он ки омадӣ, боз дар ранҷем». Гуфт: «Умед аст, ки Парвардигоратон душманатонро ҳалок кунад ва шуморо дар рӯи замин ҷонишини ӯ гардонад. Он гоҳ бингарад, ки чӣ мекунед!»

← Оят 126 📖 Аль-Араф Оят 128 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

127Оят

Тарҷума — Аль-Араф 127

Сураи Аль-Араф Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Меҳтарони қавми Фиръавн гуфтанд: Оё Мӯсо ва қавмашро мегузорӣ, то…

Сураи Оят 127/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 125–129. Ба Тоҷикӣ: Русский.