ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 127

የቃላት ማብራሪያ፦

• አል-መለእ፦ የሕዝቡ መሪዎች፣ ታላላቆችና ሹማምንት።
• አተዘሩ፦ ትተዋለህ? ትተውታለህ?
• ሊዩፍሲዱ፦ ምድርን እንዲያበላሹ፣ ማለትም ሰዎችን ከፈርዖን አምልኮ እንዲያሸጋግሩ።
• ወየዘረከ ወአሊሀተከ፦ አንተንና አማልክትህን ትተው እንዲሄዱ።
• ሰኑቀትቲሉ፦ በብዛት እንገድላለን።
• ነስተሕዪ፦ በሕይወት እንተዋቸዋለን።
• ቃሂሩን፦ አሸናፊዎች፣ በላያቸው የተንጠለጠሉ።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርት፦

የፈርዖን ሕዝብ መሪዎችና ታላላቆች ፈርዖንን እንዲህ አሉት፦ "ሙሳንና ሕዝቡን የእስራኤል ልጆችን ትተዋቸዋለህ? እነሱም በግብፅ ምድር ላይ ጥፋትን እያሰራጩ፣ ሰዎችን ከአንተ አምልኮ እያሸጋገሩ፣ አንተንና አማልክትህንም ትተው ወደ አላህ ብቻ እየጠሩ ነው።" ይህን የተናገሩት ሙሳንና የእስራኤል ልጆችን በመጥላትና ፈርዖንን በማነሳሳት ነበር።

ፈርዖንም መልሶ እንዲህ አለ፦ "የእስራኤል ልጆችን ወንድ ልጆች በሙሉ እንገድላለን፣ ሴቶቻቸውን ደግሞ ለአገልግሎት በሕይወት እንተዋቸዋለን። እኛም በእርግጥ በላያቸው የበላይ አሸናፊዎች ነን።" ይህ የፈርዖን ንግግር ከዚህ በፊት የፈጸመውን ግፍ የሚደግምና የጨመረ ነበር።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች፦

1. ኃጢአተኞች ሁልጊዜ እውነትን "ማበላሸት" ብለው ይጠሩታል። ሙሳ የጠራው ወደ አላህ አንድነት ነበር፤ እነሱ ግን ይህን ጥሪ "ምድርን ማበላሸት" ብለው ጠሩት። እንዲሁ ዛሬም የእውነት ጥሪ በተቃዋሚዎች ዘንድ "ጥፋት" ተብሎ ይጠራል። ነገር ግን እውነተኛው ጥፋት ከአላህ መላስ ነው።
2. ፈርዖን በኃይልና በጭቆና ላይ ተመስርቶ ሕዝቡን ለመግዛት ሞከረ። ነገር ግን ሁሉም ኃይል ከአላህ ነው። ፈርዖን ራሱን "በላያቸው አሸናፊ" ቢልም፣ በመጨረሻ አላህ አሸነፈው።
3. ይህ አንቀጽ የአላህን ተስፋ ያስታውሰናል፦ ጨቋኞች በምድር ላይ ቢንጠለጠሉም፣ የአላህ ድል የማይቀር ነው። ሙሳ ከፈርዖን ጋር በተጋፈጠበት ጊዜ በሰው ኃይል አልታመነም፤ በአላህ ብቻ ተመካ። እኛም በሕይወታችን ውስጥ የሚደርሱብንን ችግሮች በአላህ ላይ በመመካት ማለፍ አለብን።
4. ይህ ታሪክ ለእኛ ትልቅ መጽናኛ ነው። አላህ የተጨቆኑትን ሕዝቦች አይረሳም። የእስራኤል ልጆች በፈርዖን ጭቆና ሥር ቢሆኑም፣ አላህ ነጻ አወጣቸው። ስለዚህ በአላህ ላይ ተስፋ አንቁረጥ፤ እርሱ ፍትሕ ይሰጣል፣ ጨቋኞችንም ያዋርዳል።
5. በዚህ አንቀጽ ውስጥ የምናየው የፈርዖን ኩራትና ትዕቢት ለእኛ ማስጠንቀቂያ ነው። ማንኛውም ሰው ራሱን ከሌሎች በላይ አድርጎ ሲያይ፣ ውጤቱ ውድቀት ነው። ትሕትናና ለአላህ መገዛት የዘላለም ድል መንገድ ነው።

አላህ ሁላችንንም ከፈርዖን ትዕቢትና ከጨቋኞች ግፍ ይጠብቀን፣ እንደ ሙሳ ወደ እርሱ ብቻ የምንጠራ እውነተኛ ባሮቹ ያድርገን።