سورت اعراف — آیت 132

د کلمو معناګانې:

• مَهْمَا: هر هغه څه چې، هر څه چې.
• آيَةٍ: نښه، معجزه، دلیل.
• لِتَسْحَرَنَا: د دې لپاره چې زموږ په زړونو باندې جادو وکړې او موږ له خپل دین نه واړوې.
• بِمُؤْمِنِينَ: ایمان راوړونکي، باور کوونکي.

تفسیر:

د فرعون قوم موسى عليه السلام ته وویل: ته هر ډول نښه او معجزه راوړې، هر دلیل او حجت چې موږ ته وړاندې کړې، چې په هغې سره موږ له خپل دین او لارې نه واړوې او خپل دعوی ثابته کړې، نو موږ به تا ته هیڅکله ایمان را نه وړو او ستا به تصدیق نه کوو. دوی دا خبره د سرکشۍ، عناد او حق ته د تسلیم کیدو نه د انکار له امله وکړه. دوی موسى عليه السلام ته د "جادوګر" لقب ورکړ او د هغه ټولې معجزې یې جادو وبللې، او په دې توګه یې د حق د منلو نه ځان وساته، که څه هم دوی په خپل زړه کې پوهیدل چې دا معجزې د الله له لوري دي، خو د ظلم او تکبر له امله یې انکار وکړ.

فايدې:

1. د حق د منلو لپاره یوازې دلیل او معجزه کافي نه ده، بلکې د زړه صفا او د حق غوښتنه هم شرط ده. که زړه له عناد او تکبر ډک وي، نو تر ټولو روښانه دلیلونه به هم ونه مني.
2. دا آیت د هغو کسانو په اړه خبرداری دی چې د حق په وړاندې سرکشي کوي او د دلیلونو سره سره یې نه مني. دوی باید پوه شي چې دا چلند د فرعون او د هغه د قوم چلند و چې په پایله کې یې په سمندر کې ډوب شول.
3. د استهزاء او ملنډې کولو په وسیله د حق د ردولو هڅه د ظالمانو عادت دی، خو حق به تل بریالی وي او ظالمان به له خپلې سرکشۍ نه خوږه پایله وګوري.
4. مؤمن باید د داسې خلکو له مخالفتونو نه نه ویرېږي او خپل دعوت ته دوام ورکړي، ځکه چې د هدایت ورکول د الله په لاس کې دي، او د پیغمبرانو دنده یوازې رسول او تبلیغ دی.