Əraf surəsi — Ayə 132

Mənalar:

• Məhma – nə zaman, nə qədər, hansı şey.
• Ayə – dəlil, möcüzə, əlamət.
• Təshərənə – bizi sehrləyəsən, ovsunlayasan, yoldan çıxarasən.
• Müminin – iman gətirənlər, sənə inananlar.

Təfsir:

Fironun qövmü – qibtələr – Musa peyğəmbərə (ona salam olsun) inadkar və təkəbbürlü bir şəkildə dedilər: "Sən nə qədər möcüzə gətirsən də, hansı dəlil və əlamət göstərsən də, biz sənə əsla iman gətirməyəcəyik. Sənin gətirdiyin hər şeyi sehr və ovsun hesab edəcəyik və sənə tabe olmayacağıq."

Onlar bu sözləri ilə əslində həqiqəti dərk etdikləri halda, inadkarlıq edir və bilərəkdən haqqı inkar edirdilər. Çünki Musa peyğəmbərin gətirdiyi möcüzələr – əsanın əjdahaya çevrilməsi, əlindəki nur, digər açıq-aydın dəlillər – hamısı onun doğru olduğunu sübut edirdi. Lakin onların ürəkləri mühürlənmiş, gözləri haqqı görməkdən kor olmuşdu.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insan haqqı görmək istəmirsə, heç bir möcüzə və dəlil ona fayda verməz. İman qəlbin işidir; qəlbi təmiz olan hər bir dəlildən ibrət alar, qəlbi xəstə olan isə ən açıq həqiqəti belə inkar edər. Ey insan! Sənin qəlbin açıq olsun, haqqa təslim olmağa hazır olsun. Allahın qüdrətinin dəlilləri hər yerdədir – göylərdə, yerdə, sənin öz vücudunda. Bu dəlillərə qarşı kor olma, inadkar olma, təvazökar ol və iman gətir. Çünki iman gətirənlər üçün dünyada əmin-amanlıq, axirətdə isə əbədi cənnət vardır. Firon və onun tərəfdarlarının aqibəti isə dənizdə qərq olmaq oldu – inadkarlıq və təkəbbür insanı həlakətə aparan yoldur. Allah bizi haqqı görən və ona tabe olan bəndələrindən etsin!