Surah Al-A'raf — Aya 132

Ma'anar Kalmomin Ayar:

• مَهْمَا: watau duk wani abu da ka zo mana da shi.
• آيَةٍ: watau alama ko hujja da ke nuna gaskiyarka.
• لِتَسْحَرَنَا بِهَا: watau domin ka karkatar da mu daga addinin da muke a kai (addinin Fir'auna), kamar yadda mai sihiri yake karkatar da mutane.

Fassarar Ayar:

Mutanen Fir'auna (qibtiyawa) sun ce wa Annabi Musa, alhali suna cikin taurin kai da nuna rashin biyayya ga gaskiya: "Duk wata alama ko hujja da ka zo mana da ita, ko da ta kasance bayyananniyar mu'ujiza, domin ka karkatar da mu daga addinin da muke a kai, to, mu ba za mu yarda da kai ba, kuma ba za mu bi ka ba." Wannan magana ce da suka fada ba don neman gaskiya ba, amma don nuna izgili da rashin son shiryuwa, domin sun riga sun ƙudurta a kan kafirci da ƙin yarda da kowane irin hujja.

Abubuwan da ake iya amfana daga ayar:

1. Taurin kai da son rai na iya kai wa mutum ga ƙin yarda da gaskiya, ko da kuwa ta bayyana a fili kamar rana.
2. Imani ba wai kawai ganin mu'ujizai ba ne, amma bukatar zuciya mai neman gaskiya da kuma son shiryuwa; wanda zuciyarsa ta rufe, babu wata alama da za ta amfana masa.
3. Annabi Musa ya kasance mai haƙuri da juriya wajen isar da sakon Allah, duk da irin wannan maganganu masu raɗaɗi daga mutanensa, wannan yana koya mana yadda za mu yi haƙuri wajen da'awa zuwa ga Allah.
4. Kyakkyawan hali na neman gaskiya da sassaucin ra'ayi yana daga cikin abubuwan da ke sa mutum ya amfana daga ayoyin Allah, kuma ya kasance daga cikin dalilan shigar mutum Aljanna.