Surja El-A'raf — Ajet 30

Kuptimet e fjalëve:

• فَرِيقًا هَدَى: Një grup njerëzish që Allahu i udhëzoi në rrugën e drejtë.
• حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ: U bë e detyrueshme ndaj tyre humbja, pra u vendos dënimi me humbje për shkak të veprave të tyre.
• اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ: I bënë djajtë miq dhe mbrojtës të tyre.
• مِن دُونِ اللهِ: Në vend të Allahut, pra duke e lënë Allahun.
• يَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ: Ata mendojnë dhe besojnë se janë në rrugë të drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhëruar i ka ndarë njerëzit në dy grupe: një grup që Ai i udhëzoi në rrugën e drejtë, duke ua lehtësuar arsyet e udhëzimit dhe duke i larguar nga pengesat e tij, dhe një grup tjetër që e meritoi humbjen, sepse ata zgjodhën rrugën e gabuar. Arsyeja e kësaj humbjeje është se ata i bënë djajtë miq dhe udhëheqës të tyre në vend të Allahut, duke iu bindur atyre me injorancë dhe pa menduar. Gjëja më e habitshme është se ata, ndërsa janë në këtë gjendje të devijuar, mendojnë se janë në rrugë të drejtë dhe se po veprojnë siç duhet. Ata nuk e ndiejnë humbjen e tyre, sepse djalli ua zbukuroi veprat e këqija dhe ua bëri ato të duken të mira.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Udhëzimi është dhuratë nga Allahu, prandaj duhet t'i lutemi Atij që të na mbajë në rrugën e drejtë dhe të na forcojë në të.
2. Humbja dhe devijimi nuk ndodhin rastësisht, por janë pasojë e zgjedhjeve të këqija të njeriut, siç është marrja e djallit për mik.
3. Një nga shenjat më të rrezikshme të humbjes është kur njeriu mendon se është në rrugë të drejtë, ndërsa në realitet është i devijuar. Prandaj, duhet t'i kthehemi gjithmonë librit të Allahut dhe sunetit të Pejgamberit ﷺ për të matur veprat tona.
4. Ajeti na tërheq vërejtjen që të mos i bindemi askujt që na largon nga Allahu, qoftë ai njeri apo xhind, sepse bindja ndaj tyre çon në shkatërrim.
5. Islami na mëson se lumturia e vërtetë është në ndjekjen e udhëzimit hyjnor, jo në ndjekjen e dëshirave dhe tekave që na i zbukuron djalli.