Sura Al-A'raf — Werset 30

1) Znaczenie wybranych słów:

• هَدَىٰ – poprowadził drogą prostą, obdarzył powodzeniem w przyjęciu wiary.
• حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ – stało się dla nich obowiązujące, nieuniknione zbłądzenie; zasłużyli na nie.
• اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ – uczynili sobie szatanów opiekunami i sojusznikami.
• يَحْسَبُونَ – sądzą, myślą, uważają.

2) Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Bóg – Wszechmogący i Najwyższy – podzielił ludzi na dwie grupy. Jedną z nich poprowadził drogą prostą, obdarzając ją łaską wiary i powodzeniem w czynieniu dobra, oraz ułatwiając jej wszelkie środki prowadzące do prawdy. Drugą zaś grupę spotkało zbłądzenie, które stało się dla niej obowiązujące i nieuniknione – jako sprawiedliwa kara za ich wybory i postępowanie.

Dlaczego tak się stało? Otóż ci ludzie uczynili sobie szatanów opiekunami zamiast Boga. To znaczy, że dobrowolnie poddali się ich podszeptom, posłuchali ich i poszli za ich drogą, porzucając posłuszeństwo Bogu. Co więcej, czynili to w sposób świadomy, a mimo to sądzili, że są dobrze prowadzeni – uważali, że są na właściwej ścieżce i że ich postępowanie jest słuszne. To właśnie ta zgubna pewność siebie i złudne poczucie słuszności sprawiły, że trwali w błędzie, nie szukając prawdy i nie przyjmując jej, gdy do nich docierała.

Ich zbłądzenie nie było więc wynikiem przymusu czy braku wiedzy, lecz konsekwencją ich własnego wyboru – oddania się pod opiekę szatanów i zadowolenia z tego stanu rzeczy.

3) Korzyści i wnioski płynące z tej wersetu:

• Wybór opiekunów ma ogromne znaczenie: Człowiek nie jest pozostawiony sam sobie – albo bierze za opiekuna Boga, albo szatana. Ten wybór decyduje o jego losie w życiu doczesnym i wiecznym.
• Złudzenie bycia na dobrej drodze jest niebezpieczne: Nie wystarczy, by człowiek myślał, że jest dobrze prowadzony. Konieczne jest, by jego przekonania i czyny były zgodne z tym, co przyniósł Prorok (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo). Samo subiektywne poczucie słuszności nie chroni przed zgubą.
• Bóg jest sprawiedliwy: Nie skazuje nikogo na zbłądzenie bez przyczyny. Zbłądzenie jest konsekwencją czynów człowieka – jego odwrócenia się od prawdy i poddania się szatanowi.
• Zachęta do refleksji nad własnym postępowaniem: Werset ten skłania każdego z nas do zadania sobie pytania: kogo uczyniłem swoim opiekunem? Czy moje czyny i przekonania opierają się na Bożym prowadzeniu, czy na podszeptach szatana? To wezwanie do ciągłej samokontroli i powrotu do źródła prawdy – Koranu i Sunny.
• Pokazuje miłosierdzie Boga: Ten, kto szuka prawdy i pragnie Bożego prowadzenia, otrzyma je. Bóg nie odmawia nikomu łaski, jeśli ten szczerze o nią zabiega.