Сураи Аль-Араф Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва онҳо, ки оёти Моро дурӯғ баровардаанд ва аз он…

Аль-Араф · 36/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ۝٣٦

🔤 Transliteration

Wallazeena kazzaboo bi Aayaatinaa wastakbaroo `anhhaaa ulaaa`ika Ashaabun naari hum feehaa khaalidoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва онҳо, ки оёти Моро дурӯғ баровардаанд ва аз он сар баргофтаанд, аҳли ҷаҳанкаманд ва ҷовидона дар он хоҳанд буд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«كَذَّبُوا»: дурӯғ шумориданд, инкор карданд.
«بِآيَاتِنَا»: оятҳо ва нишонаҳои Мо (Қуръон ва далоили равшани Аллоҳ).
«اسْتَكْبَرُوا»: гарданкашӣ ва худбиниӣ карданд, аз рӯи кибру ғурур рӯй гардонданд.
«عَنْهَا»: аз он оятҳо, яъне аз пазириш ва амал кардан ба онҳо.
«أَصْحَابُ النَّارِ»: аҳли дӯзах, ҳамнишинони оташ.
«خَالِدُونَ»: ҷовидона, абадӣ дар он мондагор.

Тафсири оят:

Онҳое, ки оятҳои равшани Мо — нишонаҳои ягонагии Аллоҳ ва Қуръони Карим — ро дурӯғ шумориданд ва ба онҳо имон наоварданд, инчунин аз рӯи кибру худбиниӣ аз пазириш ва амал кардан ба онҳо рӯй гардонданд, ҳамин гурӯҳ аҳли дӯзах ҳастанд. Онҳо дар он ҷовидона мемонанд ва ҳеҷ гоҳ аз он берун нахоҳанд шуд. Ин ҷазо барои он аст, ки онҳо ҳақро дониста, аммо аз сабаби гарданкашӣ ва такаббур онро рад карданд ва худро аз итоат ба Аллоҳ болотар ҳисобиданд.

Фоидаҳо ва дарсҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки сабаби асосии ҳалокат танҳо инкор нест, балки такаббур ва гарданкашӣ аз пазириши ҳақ низ ҳамин қадар хатарнок аст.
Ҳақро пазируфтан ва ба он амал кардан роҳи наҷот аст; кибру ғурур бошад, одамро ба ҳалокат мебарад.
Аллоҳ таоло оятҳои худро равшан ва фаҳмо фиристодааст, то ҳар кас битавонад онҳоро бифаҳмад ва қабул кунад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамеша фурӯтан бошем, ҳақро бипазирем ва аз амал кардан ба Қуръон ва суннати Паёмбар (с.а.с.) рӯй нагардонем.
Қуръони Карим китоби ҳидоят ва раҳмат аст; ҳар кас ба он рӯ оварад ва фурӯтанона аз он пайравӣ кунад, ба саодати дунё ва охират мерасад.

📜 Оят 34-38 — Сураи Аль-Араф

34وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ

Ҳар умматеро муддати умрест. Чун аҷалашон фаро расад, як соат пешу пас нашаванд».

35يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي ۙ فَمَنِ اتَّقَىٰ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Эй фарзандони Одам, ҳар гоҳ паёмбароне аз худи шумо биёянд ва оёти Маро бар шумо бихонанд, касоне, ки парҳезгорӣ кунанд ва ба салоҳ оянд, биме бар онҳо нест ва худ ғамгин намешаванд!

36وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

37فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

Кист ситамкортар аз он, ки ба Худо дурӯғ бандад ё оёти Ӯро дурӯғ барорад? Насибе, ки барояшон муқаррар шуда, ба онҳо хоҳад расид. Он гоҳ ки фиристодагони мо биёянд, то ҷонашонро бигиранд, мепурсанд: «0н чизҳое, ки ба ҷои Худо парастиш мекардед. акиуи куҷоянд?. Гӯянд; «Нест шуданд ва аз дасти мо рафтанд!» Ва дар ин ҳол ба зиёни худ шоҳидӣ диҳанд, ки кофир будаанд.

38قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ

Гӯяд: «Ба миёни умматҳое, ки пеш аз шумо будаанд, аз ҷинну инс дар оташ дохил шавед. Ҳар уммате, ки ба оташ дохил шавад, уммати ҳамдини худро лаънат кунад. То чун ҳамагӣ дар он ҷо гирд оянд, гурӯҳҳое, ки пайрав будаанд, дар бораи гурӯҳҳое, ки пешво будаанд, гӯянд: «Парвардигоро, инҳо моро гумроҳ карданд, дучандон дар оташ азобашон кун». Гӯяд: «Азоби ҳама дучандон аст, вале шумо намедонед!»

← Оят 35 📖 Аль-Араф Оят 37 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

36Оят

Тарҷума — Аль-Араф 36

Сураи Аль-Араф Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва онҳо, ки оёти Моро дурӯғ баровардаанд ва аз он…

Сураи Оят 36/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 34–38. Ба Тоҷикӣ: Русский.