Сураи Аль-Араф Оят 35 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй фарзандони Одам, ҳар гоҳ паёмбароне аз худи шумо биёянд…

Аль-Араф · 35/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي ۙ فَمَنِ اتَّقَىٰ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝٣٥

🔤 Transliteration

yaa Banee Aadama immaa yaatiyannakum Rusulum minkum yaqussoona `alaikum Aayaatee famanit taqaa wa aslaha falaa khawfun `alaihim wa laa hum yahzanoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй фарзандони Одам, ҳар гоҳ паёмбароне аз худи шумо биёянд ва оёти Маро бар шумо бихонанд, касоне, ки парҳезгорӣ кунанд ва ба салоҳ оянд, биме бар онҳо нест ва худ ғамгин намешаванд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ: ҳарфҳои шартӣ бо таъкид, яъне «ҳар гоҳ ки ҳатман биёянд шуморо».
رُسُلٌ مِّنكُمْ: паёмбароне аз ҷинси худи шумо, яъне одамӣ ва аз миёни худ.
يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي: оятҳои Маро бар шумо мехонанд ва баён мекунанд.
اتَّقَىٰ: парҳезгорӣ кард, аз ширк ва гуноҳ худро нигаҳ дошт.
أَصْلَحَ: амали худро ислоҳ кард ва некӯ гардонид.

Тафсири оят:

Эй фарзандони Одам! Ҳар вақте ки аз миёни худи шумо паёмбароне биёянд, ки оятҳо ва аҳкоми Маро бар шумо бихонанд ва далелҳои равшан оваранд, ба онҳо имон оваред ва аз онҳо итоат кунед. Пас ҳар касе ки аз ширк ва нофармонӣ парҳезгорӣ кунад ва амали худро ислоҳ намояд, яъне амалҳои солеҳ анҷом диҳад ва фармонҳои Худоро ба ҷо оварад, бар онҳо дар рӯзи қиёмат ҳеҷ тарсе нест ва онҳо барои он чизҳое, ки дар дунё аз даст додаанд, ғамгин намешаванд. Ин оят ба ҳамаи умумҳо ва наслҳои одамӣ муроҷиат мекунад, ки паёмбарон аз ҷинси худи онҳо будаанд, то ҳуҷҷат бар онҳо тамом шавад ва роҳи наҷот равшан гардад.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд паёмбаронро аз миёни худи мардум мефиристад, то мардум онҳоро бифаҳманд ва пайравӣ карданашон осон бошад.
Имон ва итоат ба паёмбарон сабаби наҷот ва осоиштагӣ дар дунё ва охират аст.
Тақво ва ислоҳи амал ду асоси асосии саодати инсон аст: дилро аз ширк пок кардан ва амалро некӯ гардонидан.
Касе ки тақво ва амали солеҳ дошта бошад, дар охират аз азоб наметарсад ва барои неъматҳои аздастрафтаи дунё ғамгин намешавад.
Ин оят умедворӣ ва рӯҳбаландӣ мебахшад, ки роҳи наҷот барои ҳама кушода аст ва ҳар кас метавонад бо тақво ва амали нек ба саодати абадӣ бирасад.

📜 Оят 33-37 — Сураи Аль-Араф

33قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

Бигӯ: «Парвардигори ман, зишткориҳоро чӣ ошкор бошанд ва чӣ пинҳон ва низ гуноҳону афзунӣ ҷустан ба ноҳақро ҳаром кардааст ва низ ҳаром аст, чизеро шарики Худо созед, ки ҳеҷ далеле бар вуҷуди он нозил нашудааст ё дар бораи Худо чизҳое бигӯед, ки намедонед.

34وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ

Ҳар умматеро муддати умрест. Чун аҷалашон фаро расад, як соат пешу пас нашаванд».

35يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي ۙ فَمَنِ اتَّقَىٰ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

36وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Ва онҳо, ки оёти Моро дурӯғ баровардаанд ва аз он сар баргофтаанд, аҳли ҷаҳанкаманд ва ҷовидона дар он хоҳанд буд!

37فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

Кист ситамкортар аз он, ки ба Худо дурӯғ бандад ё оёти Ӯро дурӯғ барорад? Насибе, ки барояшон муқаррар шуда, ба онҳо хоҳад расид. Он гоҳ ки фиристодагони мо биёянд, то ҷонашонро бигиранд, мепурсанд: «0н чизҳое, ки ба ҷои Худо парастиш мекардед. акиуи куҷоянд?. Гӯянд; «Нест шуданд ва аз дасти мо рафтанд!» Ва дар ин ҳол ба зиёни худ шоҳидӣ диҳанд, ки кофир будаанд.

← Оят 34 📖 Аль-Араф Оят 36 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

35Оят

Тарҷума — Аль-Араф 35

Сураи Аль-Араф Оят 35 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй фарзандони Одам, ҳар гоҳ паёмбароне аз худи шумо биёянд…

Сураи Оят 35/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 33–37. Ба Тоҷикӣ: Русский.