Аль-Араф сүресі — Аят 94

1. Сөздердің мағынасы:

• الْبَأْسَاء — кедейлік, жоқшылық, мұқтаждық.
• الضَّرَّاء — ауру-сырқау, дерт, тәнге келген қиындық.
• يَضَّرَّعُونَ — құлдық ұрып, кішірейіп, тәубе етіп, Аллаға жалбарыну.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта Өзінің әдет-ғұрпын, яғни пайғамбарлар жіберілген елдерге қатысты заңдылығын баяндайды. Қайсыбір қалаға немесе елге пайғамбар жіберіліп, ол халықты Аллаға құлшылық етуге шақырса, ал олар оны өтірікке шығарып, иман келтірмесе, Алла оларды әртүрлі сынақтарға ұшыратады. Ол сынақтар — кедейлік, жоқшылық, аштық, ауру-сырқау, тәнге келген түрлі дерттер. Мұның бәрі олардың тәкаппарлықтан арылып, кішірейіп, Аллаға мойынсұнып, тәубе етуі үшін беріледі. Яғни бұл азап емес, қайта оянуға, тура жолға қайтуға шақырған ескерту мен мүмкіндік. Адам басына келген қиындық оны Аллаға жақындататын, жүрегін жұмсартатын себеп болуы тиіс. Бұл аят Мекке халқына және жалпы өтірікке шығарған әрбір қауымға ескерту ретінде айтылған: егер олар пайғамбарды жалғанға шығара берсе, бұрынғы қауымдарға келген сынақтар оларға да келеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұстар:

• Алла Тағала пенделеріне қамқорлық жасап, оларды тура жолға қайтару үшін кейде қиындық пен сынақ арқылы ескертеді. Бұл — Оның рақымының бір көрінісі.
• Адам басына келген ауру, кедейлік секілді қиындықтар — Аллаға жалбарынып, тәубе етуге себеп. Сондықтан мұндай сәттерді сабырмен қарсы алып, Аллаға бет бұру керек.
• Қиындық кезінде тәкаппарлықтан арылып, кішіпейілдік таныту — иманның белгісі.
• Пайғамбарларды өтірікке шығару ауыр зардапқа әкелетінін білу — әр адамға ой салады.
• Ислам діні адамды қиындықта да, қуанышта да Алланы еске алуға, Оған жалбарынуға шақырады. Бұл — жүректі тыныштандыратын, өмірге мән беретін ұлы жол.