Suurah Al-A'raaf — Aayad 94

Macnaha ereyada:

• بِالْبَأْسَاءِ (Bil-ba'saa): Faqri iyo cidhiidhi ku dhaca xoolaha iyo nolosha.
• وَالضَّرَّاءِ (Wad-darraa): Jirro iyo cudurro ku dhaca jidhka.
• يَضَّرَّعُونَ (Yaddarra'uun): Khushuuc iyo baryo, is-hoosaysiin Eebe, iyo toobad ku noqoshadiisa.

Tafsiirka:

Waxa Eebe uu sheegay in kasta oo uu diray nebi magaalo ama deegaan, oo ay dadku beeniyeen oo diideen, Eebe ku qabtay balaayo iyo dhibaatooyin: faqri iyo cidhiidhi ku yimaada xoolahooda iyo maalkooda, iyo jirro iyo cudurro ku dhaca jidhkooda. Ujeeddadu waxay tahay inay is-hoosaysiiyaan, Eebe u baryaan, kana toobadkeenaan kufriga iyo isla-weynida. Tani waa habka Eebe ugu dhaqmo ummadihii hore ee beeniya, waxayna u tahay digniin Quraysh iyo ummad kasta oo beenisa rasuullada, inay ka waantoobaan cawaaqibta xun ee horey ugu timid kuwii ka horreeyay.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Balaayada iyo dhibaatooyinku waa naxariis Eebe, ma aha ciqaab kaliya; waxay dadka u soo celiyaan Eebe, oo ka ixtiraamayaan isla-weynida iyo kufriga.
2. Imaan iyo sabir marka dhibaato ku timaado waa lagama maarmaan, maxaa yeelay Eebe wuxuu ku imtixaamaa dadka si ay u toobadkeenaan oo u xoreeyaan.
3. Dhibaatooyinka waxay u yimaadaan si ay dadku u xusuustaan Eebe oo ay u baryaan, taasoo keenta inay ku soo noqdaan toobad iyo khushuuc.
4. Aayaddu waxay ku baraarujinaysaa ummadda inay ka fiirsato taariikhda ummadihii hore, oo ay ka waantoobto cawaaqibta beeninta rasuullada.
5. Naxariista Eebe way ballaadhan tahay; wuxuu u soo dedejiyaa balaayada si uu ugu yeedho addoomadiisa toobad, ka dibna wuxuu u furaa albaabka naxariistiisa.